(5237 S. K. m. 31, 62, 116, 142, 143, 151) (5252 S. K. m. 9) (765 S. K. m. 55, 59, 492, 522, 523) (5395 S. K. m. 23, 24)
Dava: Hırsızlık suçundan sanık A. ve K. haklarında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin S. 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.12.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen tebliğname ile 4.12.2003 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar A. ve K. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle; 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCYnın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 23.2.1938 günlü 1937/23-1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında; somut olayla ilgili 765 sayılı TCY.nın 492/1, 522, 523, 55/3, 59. maddeleriyle 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b, 143,31/3,62; 116/1-4,31/3,62; 151/1, 31/3, 62. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, Mahkemece 765 sayılı Yasa uyarınca kurulan hükmün sanıklar yararına bulunduğu anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Çalınan malların suç tarihi itibariyle gerçek değeri araştırılıp saptanmadan, kabule esas alınan değer denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde gösterilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,
2) Suçu birlikte işleyen sanıkların yargılama giderinden dayanışmalı olarak sorumlu tutulmaları gerekirken, yargılama giderinin sanıklardan müştereken alınmasına karar verilmesi,
3) Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5395 sayılı Yasanın 23 ve 24. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanıklar K. ve A. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Yasanın 326/son maddesinin gözetilmesine, 30.1.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy