(765 S. K. m. 30, 523) (647 S. K. m. 5)
Dava ve Karar: Hırsızlık suçundan sanık E.Y. hakkında yapılan duruşma sonunda: Mahkumiyetine ilişkin Alaçam Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 28.2.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan bozma isteyen 27.1.2003 tarihli tebliğname ile 7.4.2003 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Yakınanın peşine düşmesi sonucu olay yerinden geçmekte olan Jandarma trafik ekibi tarafından yakalanan sanığın suçlamayı kabul etmediği, balkonda oturan tanık R.Ç.'ın bildirmesi üzerine sanığın yakalandıktan sonra, el koymanın kaçınılmaz olduğu koşulda gizlice suça konu parayı yakınanın dükkanının önündeki çöp kutusuna attığının anlaşılması karşısında; iade koşullarının oluşmadığı gözetilmeden TCK.'nun 523/1. maddesi gereğince ceza indirimi yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,
Ancak;
1- Sanık savunmanının son oturumda, 647 Sayılı Yasa'nın lehe hükümlerinin uygulanması isteminin aynı yasanın 5. maddesini de içerdiği halde, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
2- Hükümden sonra yürürlüğe giren 4806 Sayılı Yasa ile TCK.'nun 30. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca para cezalarında bin liranın artıklarının hesaba katılamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık E.Y. savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, ceza süresi yönünden kazanılmış hakkın korunmasına, 20.05.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy