(765 S. K. m. 456, 457, 497, 523) (5237 S. K. m. 149)
Dava: Yağma suçundan sanık Bulut H. K. hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.11.2003 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi O yer C. Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından bozma isteyen 21.12.2004 tarihli tebliğname ile 30.01.2004 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya uygun bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık Bulut'un, yanında hakkındaki hükmü temyiz etmeyen diğer sanık Erdem'de olduğu halde, olay günü geceleyin yakınana ait evinin önünde park halindeki otonun kelebek camını kırarak içinden oto teybi ve kumanda çaldıkları, komşularının haber vermesi üzerine otonun başına gelen yakınanın aracın yanında poşet içerisinde başka araçlardan çaldıkları teypler bulunan sanık Erdem'e ne yaptığını sorduğu, bu esnada olay yerine birkaç metre aşağıda saklanan sanık Bulut'un yakınanın yanına gelip elindeki tornavida ile mağduru 7 gün iş ve güçten kalacak şekilde yaralayıp çaldıkları eşya ile her iki sanığın olay yerinden kaçtıkları, ihbar üzerine olay yerine gelen polislerin, yakınanla birlikte sanıkları aramaya başladıkları ve suça konu otonun bulunduğu yere 100 metre kadar uzaklıkta tesadüfen sanıkları görüp yakaladıkları, yaptıkları üst aramasında da sanık Bulut'un üzerinden teybin kumandasının ele geçirildiği, oto teybinin ise yine polislerce sanıkların yakınında bir yerde poşet içerisinde görevliler tarafından bulunup zapt edildiğinin anlaşılması karşısında; sanık Bulut'un çalmış oldukları eşyanın sahibi tarafından geri alınmasını engellemek amacıyla yakınan Muhammet K.'yı yaraladığı ve hırsızlık şeklinde başlayan eyleminin yağma suçuna dönüştüğü gözetilmeden, kanıtların takdirinde hataya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 497/1; 456/4, 457/1, 457/2. maddelerine göre, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 149/1-a, c, h maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sanık yararına olması ve 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,
3- Kabule göre de;
a- Olay yerine uzakta bir yerde görevlilerce yapılan aramada yakalanan sanığın eyleminin tamamlandığı gözetilmeden hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,
b- Suça konu eşyanın sanıklar yakalandıklarında kollukça yapılan üst aramasında ve çevrede yapılan aramada bulunarak ele geçirildiği, olayda rızai iadenin söz konusu olmadığı düşünülmeden, 765 sayılı TCY.nın 523. maddesi ile cezadan indirim yapılması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, O Yer C. Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 14.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy