(765 S. K. m. 59, 81, 493, 522) (5237 S. K. m. 7, 58, 62, 116, 142, 143) (5252 S. K. m. 9)
Hırsızlık suçundan sanık A. Karataş hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin S. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından onama isteyen tebliğname ile 17.02.2004 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 493/1, 522/son, 59/2, 81/2 maddelerine göre cezalandırılmasına karar verilmişse de; hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY. nın aynı suça uyan 142/1-b, gece ise 143, 62/2, 58; gece ise 116/1-4, 62, 58. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan yasanın 7/2, 5252 sayılı yasanın 9/3 maddeleri ışığında sanık yararına olması ve 5237 sayılı yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık A. Karataş savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.02.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy