(765 S. K. m. 491, 492, 522) (5237 S. K. m. 116, 142, 143)
Dava ve Karar: Hırsızlık suçundan sanık Mustafa Oruç hakkında yapılan duruşma sonunda; beraatına ilişkin Büyükorhan Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 07.05.2003 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi O yer C.Savcılar tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen 03.06.2004 tarihli tebliğname ile 15.06.2004 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Yakınanın işyerinden çalınan oto teybinin, hakkında hırsızlık malını kabul etme suçundan beraat kararı verilen sanık Musa Muammer Katın'da ele geçmesi, adı geçenin, teybi sanık Mustafa Oruç'tan satın aldığını belirtmesi, sanığın ise, 4-5 yıl önce tanık Süleyman Yiğit'den aldığı yönündeki savunmasının tanık tarafından doğrulanmadığının anlaşılması ve dinlenilen diğer tanıkların antlı anlatımları karşısında; sanığın yüklenen suçtan hükümlülüğü yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,
2- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı Yasanın 491/4, (suçun gece işlendiğinin kanıtlanması durumunda 492/1), 522. maddeleriyle, hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY. nın aynı suça uyan 142/1-b, (eylemin gece işlendiğinin kanıtlanması durumunda 143), 116/2 (gece ise 116/2-4) maddelerinde öngörülen hürriyeti bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olduğunun gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
3- Adli emanetin 2002/15 sırasında kayıtlı suça konu oto teybi hakkında karar verilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, C. Savcılarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy