(5237 S. K. m. 61, 87, 149, 150) (765 S. K. m. 522)
Dava: Yağma ve yaralama suçlarından hükümlü Metin Ünsal hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinin uygulanması talep edilmesi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda; yaralama suçundan talebin reddine, diğer suçtan mahkumiyetine ilişkin Manisa Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.6.2005 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen 8.8.2005 tarihli tebliğname ile 17.8.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddeleri uyarınca kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir.
Ancak;
(a) Önceki yasaya göre sonraki yasa suçun öğelerinde değişiklik yapmışsa,
(b) Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,
(c) Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.
1- Manisa Ağır Ceza Mahkemesi'nin kesinleşmiş 15.3.2004 gün ve 2004/16-2004/78 sayılı kararıyla; 765 sayılı TCY.nın 497/1, 59/2, 31, 33; 456/4, 457/1, 59/2. maddeleri gereğince temel ceza alt sınırdan belirlenerek 12 yıl 6 ay ağır hapis ve 2 ay 6 gün hapis cezasıyla hükümlendirilmesine karşın; 1.6.2005'te yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın uyarlanması istendiğinde, aynı eyleme uyan 5237 sayılı Yasanın 149/1-a, 150/2. maddeleri gereğince ve 61. maddesindeki koşullar gözetilerek alt sınır aşılıp 6 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmiş ve yaralama suçu yönünden istemin reddine karar verilmiş ise de, anılan madde uyarınca temel ceza aşılmak suretiyle cezanın bireyselleştirilmesinin, duruşma açılıp sanık dinlendikten sonra takdirinin gerektiği; sanığın yakınanı 10 gün iş ve gücünden kalacak şekilde yaralaması eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 87. maddesinde tanımlanan, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu kapsamında olmadığı, aynı Yasanın 149/2. maddesi uyarınca yağma suçunun öğesi olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
5237 sayılı TCY'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki malın değerinin azlığı kavramının, 765 sayılı TCY'nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, değerin azlığının 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar (örneğin; bir kaç meyve veya ekmek, yiyecek; bir- iki defter, kalem; sigara, bira ve benzeri) değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, yakınandan yağmalanan cep telefonu şarj aleti ve 40 milyon lira para az olmadığı halde, cezasından indirim yapılması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, hükümlü Metin Ünsal'ın temyiz itirazı ile tebliğname içeriği bu bakımdan yerinde görüldüğünden, kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.09.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy