(5275 S. K. m. 98, 101) (5252 S. K. m. 9) (765 S. K. m. 59, 497, 522) (5237 S. K. m. 7, 62, 149, 150)
Dava: Yağma suçundan hükümlü Mehmet Çelik hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinin uygulanmasının talep edilmesi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda: mahkumiyetine ilişkin Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 1.7.2005 tarihli kararın Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü ve savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen 7.9.2005 tarihli tebliğname ile 4.10.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanununun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddeleri uyarınca kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir.
Ancak;
(a) Önceki yasaya göre sonraki yasa suçun öğelerinde, değişiklik yapmışsa,
(b) Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,
Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.
İnceleme konusu karara gelince;
Hükümlü Mehmet Çelik'in, saat 19:30 sıralarında önceden tanıdığı ve evine gitmekte olan yakınanın arkasından seslenerek bıçağı uzatıp paraları ya bana verirsin, ya da seni bıçakla doğrarım diyerek üzerini arayıp 8.500.000 lirayı yağmaladığı, yol parası olarak yakınana 500.000 lirayı geri verdiği, bıçağın elde edilememesi nedeniyle geceleyin yağma suçu sabit görülerek Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin kesinleşmiş 17.2.2004 gün ve 2004/22-2004/21 sayılı kararıyla; 765 sayılı TCY.nın 497/1 ve 59/2. maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay ağır hapis cezasıyla hükümlendirildiği, 5237 sayılı TCY.nın 1.6.2005'te yürürlüğe girmesi nedeniyle Mahkemece dosya kendiliğinden ele alındığında; sanığın eyleminin anılan yasanın 149/1-h maddesine uyan suçu oluşturduğu, aynı yasanın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki malın değerinin azlığı kavramının, 765 sayılı TCY'nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, değerin azlığının 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar (örneğin; bir kaç meyve veya ekmek, yiyecek; bir- iki defter, kalem, sigara, bira ve benzeri) değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak anılan maddenin uygulanabileceği gözetilmeden anılan madde ile uygulama yapıldığının anlaşılması karşısında;
1- Cezanın bireyselleştirilmesi amacına yönelik takdir hakkının nedenleri de gösterilerek temel cezanın belirlenmesi için duruşma açılarak hüküm kurulması gerekirken dosya üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 497/1 ve 59/2. maddelerine göre, 5237 sayılı TCY.nın 149/1-h ve 62/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında hükümlü yararına olması ve 5237 sayılı Yasa uyarınca değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,
3- Kabule göre de;
5237 sayılı TCY'nın 62/1. maddesinin uygulanması sırasında; 5 yıl 6 ay 20 gün hapis yerine, hesap hatası sonucu 5 yıl 7 ay 20 gün denilerek fazla ceza belirlenmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, hükümlü Mehmet Çelik ve savunmanının temyiz itirazları ile tebliğname içeriği bu bakımdan yerinde görüldüğünden kararın açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 21.11.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy