(5237 S. K. m. 53, 62, 63, 148, 150) (5275 S. K. m. 98, 101) (5252 S. K. m. 9) (765 S. K. m. 31, 33, 59, 495)
Dava: Yağma suçundan hükümlü Fırat Yoldaş hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK. nun lehe hükümlerinin uygulanmasının talep edilmesi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda; 5237 sayılı Yasanın 148/1, 150/2, 62/1, 53/1, 63. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin Eyüp 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 15.6.2005 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi O Yer C. Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan bozma isteyen 19.9.2005 tarihli tebliğname ile 4.10.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98/1 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/1. maddesi uyarınca kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir. Ancak;
a) Önceki yasaya göre sonraki yasa suçun öğelerinde değişiklik yapmışsa,
b) Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,
c) Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.
İnceleme konusu karara gelince;
Hükümlü Fırat Yoldaş'ın, 15.12.2002 günü saat 12.00 sıralarında evinin önündeki sokak üzerinde bulunan yakınanın kolunu kıvırarak 110 milyon lira değerindeki cep telefonunu aldığı, yakınan geri istediğinde tokat attığı sabit görülerek, Eyüp 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin Dairemizce onanarak kesinleşen 4.6.2003 gün ve 2003/4-239 sayılı kararıyla 765 sayılı TCY. nın 495/1, 59/2, 31, 33. maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay ağır hapis cezasıyla hükümlendirildiği, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY. nın uygulanması istendiğinde; hükümlünün eylemine uyan 148/1. maddesi gereğince hükmolunan 6 yıl hapis cezasının, suç konusu eşyanın değeri az kabul edilerek aynı Yasanın 150/2. maddesi gereğince 1/2 oranında indirilip 62/1 ve 53/1. maddelerin uygulandığı, değer azlığı ve indirim oranı belirlenirken bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının nedenleri de gösterilmeden dosya üzerinden karar verildiğinin anlaşılması karşısında;
5237 sayılı Yasanın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki malın değerinin azlığı kavramının, anılan yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar (örneğin; birkaç meyve veya ekmek, yiyecek, bir iki defter, kalem; sigara, bira ve benzeri) değer olarak da az olan şeyi alma durumunu ifade ettiği ve olayın özelliği ile sanığın kişiliği de değerlendirilerek yasal ve yeterli gerekçeleri gösterilmek suretiyle uygulanabileceği, somut olayda 110 milyon liranın değer olarak az olmamasına karşın, değer az kabul edilerek aynı Yasanın 150/2. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılmasına ve bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının nedenleri de gösterilmeden uygulanıp dosya üzerinden karar verildiği, anılan maddenin uygulanıp uygulanmayacağının ve uygulanması söz konusu olduğunda da oranın belirlenmesinde bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması için infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek; duruşma açılarak hüküm kurulması gerekirken, dosya üzerinden karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının temyiz itirazı ve tebliğname içeriği bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 08.12.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy