(5275 S. K. m. 98, 101) (5252 S. K. m. 9) (765 S. K. m. 493, 522) (5237 S. K. m. 7, 116, 142, 143, 151)
Dava: Hırsızlık suçundan hükümlü Ahmet Kaçar hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK. nun lehe hükümlerinin uygulanmasının talep edilmesi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda; önceki kararın aynen infazına ilişkin Bursa 6.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.6.2005 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından iade isteyen 19.9.2005 tarihli tebliğname ile 4.10.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddesi uyarınca kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir. Ancak;
a) Önceki yasaya göre sonraki yasa suçun öğelerinde değişiklik yapmışsa,
b) Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,
c) Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa,
Duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.
İnceleme konusu karara gelince;
Hükümlü Ahmet Kaçar'ın diğer sanık Ercan Yaman ile birlikte, 10.1.2001 günü saat 02.00 sıralarında, yakınanın iş yerine merdiven dayayarak, sağlam ve dayanıklı kapı kilidini kırarak girdikleri, içeriden 1.500.00.000 lira değerindeki bilgisayarı çaldıkları, çalınan eşyanın geri verilmediği ve değerinin yakınana ödenmediği sabit görülerek, Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 5.11.2001 tarih ve 2001/279-2373 sayılı kararı ile 765 sayılı TCK. nun 493/1, 522/1. maddeleri gereğince hükmolunan 4 yıl hapis cezasının temyiz edilmeyerek kesinleştiği; 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun uygulanması istendiğinde; hükümlünün eyleminin 142/1-b, 143, 116/4, 151/1. maddelerine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/1-d maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi, 143. maddesi uyarınca gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılarak bu maddeye göre oran belirlenirken cezanın bireyselleştirilmesi amacına yönelik takdir hakkının nedenleri de gösterilmeden dosya üzerinden hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında;
1- Hükümlü Ahmet Kaçar'ın eylemine uyan 765 sayılı TCK. nun 493/1, 522/1. maddelerine göre, 5237 sayılı TCK. nun 142/1-b, 143, 116/4, 151/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezaların alt sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında hükümlü yararına olması ve 5237 sayılı Yasa uyarınca değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,
2- 765 sayılı Yasada, bu tür eylemlerde ağırlaştırıcı neden olmayan gece ile pek aşırı kavramlarının 5237 sayılı Yasa uyarınca değerlendirilmesi ve 143. maddeye göre artırım oranının takdiri; 151/1. maddeye göre seçimlik cezanın belirlenmesi için duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yazılı biçimde karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, hükümlü Ahmet Kaçar'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, kararın açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.11.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy