(5237 S. K. m. 141, 142, 143) (765 S. K. m. 493/1)
Dava: Hırsızlık suçundan hükümlü hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK'nun lehe hükümlerinin uygulanması talep edilmesi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda; 5237 sayılı Yasa gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine ilişkin ÜSKÜDAR 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.6.2005 tarihli kararın Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından bozma isteyen 20.9.2005 tarihli tebliğname ile 12.10.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddesi uyarınca kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir.
Ancak;
a) Önceki yasaya göre sonraki yasa suçun öğelerinde değişiklik yapmışsa,
b) Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,
c) Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.
İnceleme konusu karara gelince;
Hükümlünün, 17.7.1996 günü saat 03.00- 04.00 sıralarında yakınanın işyerine sağlam ve dayanıklı kepenk kilidini kırarak girip 620 milyon lira değerinde giyim eşyası çaldığı sabit görülerek Üsküdar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 7.9.1999 gün ve 1999/432-814 sayılı kesinleşmiş kararıyla 765 sayılı TCY. nın 493/1. 522/1, 59/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezasıyla hükümlendirildiği; 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY. nın uygulanması istendiğinde 15.6.2005 günlü ek kararla, anılan Yasanın 142/1-b maddesi gereğince temel ceza belirlenip 143. maddesi gereğince 1/4 oranda artırım yapıldığı, takdiri indirim hükmü de uygulanarak dosya üzerinden hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında;
5237 sayılı TCY. nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçları ile 765 sayılı TCY. nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğeleri farklı olup somut olayda eylemin 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunun yanı sıra mala zarar verme ve geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarını da oluşturduğu, mala zarar verme suçu yönünden anılan Yasanın 73/8 ve 5271 sayılı Yasanın 253 ve 254. maddeleri uyarınca değerlendirme ve uygulama yapılması gerektiği, 765 sayılı Yasada hırsızlık eylemlerinde ağırlaştırıcı neden olmayan gece kavramının 5237 sayılı Yasanın 143. maddesine göre cezayı artırıcı neden olduğu, suçun öğeleri saptanarak bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının neden ve gerekçeleri de gösterilmek suretiyle temel ceza belirlenmesi, artırım ve indirim oranlarının takdiri için duruşma yapılarak hüküm kurulmasının zorunlu bulunduğunun gözetilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, hükümlü savunmanının temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, kararın açıklanan nedenle BOZULMASINA, 20.02.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy