(5237 S. K. m. 63, 141, 142, 143, 145) (5275 S. K. m. 98, 101) (5252 S. K. m. 9) (765 S. K. m. 522)
Dava ve Karar: Hırsızlık suçundan hükümlü N.K. hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra C. Savcısının talebi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda; 5237 sayılı Yasanın 142/2-d, 145, 63. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 09.06.2005 tarihli kararın Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan bozma isteyen 26.09.2005 tarihli tebliğname ile 12.10.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddeleri uyarınca kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir.
Ancak;
(a) Önceki yasaya göre sonraki yasa suçun öğelerinde değişiklik yapmışsa,
(b) Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,
(c) Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.
İnceleme konusu karara gelince;
N.K.'ın 28.4.2003 günü saat 20.30-21.00 sıraları yakınanın evinin balkon kapısını tornavida ile zorlayarak açıp içeriden 90.000.000 lira değerinde televizyonu çaldığı sabit görülerek, Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 6.11.2003 tarih ve 2003/348-1000 sayılı Kararı ile 765 sayılı TCY.'nın 493/1, 81/2-3, 40. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 1 gün hapis cezasının temyiz edilmeyerek 19.12.2003 tarihinde kesinleştiği, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.'nın uygulanması istendiğinde, hükümlünün eyleminin suç saati araştırılarak geceden sayılan zaman dilimi içinde kaldığının belirlenmesi durumunda 5237 sayılı TCY.'nın 142/1-b, 143, 116/1-4. maddelerine, aksi halde 142/1-b, 116/1. maddelerine uyduğu gözetilmeden aynı Yasa'nın 142/2-d maddesi uyarınca 3 yıl hapsine, eylemin gerçekleştiği saat tam olarak belirlenemediğinden 143. madde ile uygulama yapılmasına yer olmadığına, 145. maddesi ile suç eşyasının değerinin az olduğu gerekçesiyle 1/6 oranında indirim yapılarak sonuçta 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 58. maddesi ile mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik sisteminin uygulanmasına karar verilmiş ise de;
5237 sayılı TCY.'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.'nın 493/1.maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu, eylemin hırsızlığın yanı sıra konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu, anılan Yasanın 145. maddesindeki malın değerinin azlığı kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, değerin azlığının 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar (örneğin; birkaç meyve veya ekmek, yiyecek, bir iki defter, kalem, sigara, bira ve benzeri) ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de gösterilerek uygulanabileceği, 90 milyon lira değerin de az olmamasına karşın, suça konu değerin az olduğundan söz edilerek, aynı Yasanın 145. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılmasına karar verildiği, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının nedenleri de gösterilmeden uygulanıp dosya üzerinden hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında;
5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturan eylem nedeniyle temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, hırsızlık suçu nedeniyle 143. madde ile artırım yapılıp yapılamayacağı, konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden de suç niteliğinin saptanması açısından, suç saatinin geceden sayılan zaman dilimi içinde kalıp kalmadığının araştırılması, malın değerinin az olup olmadığı ve az olarak kabulü halinde de indirim oranlarının takdiri için duruşma açılarak hüküm kurulması gerekirken, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü N.K.'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy