(765 S. K. m. 59, 492, 522) (2253 S. K. m. 12) (647 S. K. m. 4, 5) (5237 S. K. m. 31, 39, 62, 116, 141, 142, 143, 145) (5252 S. K. m. 9) (5275 S. K. m. 98, 101)
Dava: Hırsızlık suçundan hükümlü Hasan Gezer hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK. nun lehe hükümlerinin uygulanması talep edilmesi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda; 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143, 39/2-c, 145, 31/2, 62; 647 sayılı Yasanın 4/1, 5. maddeleri gereğince 800.000 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.3.2002 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen 27.9.2005 tarihli tebliğname ile 18.10.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanununun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddesi uyarınca kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir.
Ancak;
a) Önceki yasaya göre sonraki yasa suçun öğelerinde değişiklik yapmışsa,
b) Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,
c) Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.
İnceleme konusu karara gelince;
Hasan Gezer'in yakınana ait lokantanın havalandırma penceresinden içeriye girerek 100.000.000 lira ve kol saatini çaldığı sabit görülerek Samsun 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin kesinleşmiş 20.3.2002 gün ve 2001/293-2002/192 sayılı kararıyla; 765 sayılı TCY.nın 492/1, 522/1, 59/2, 2253 sayılı Yasanın 12/2, 647 sayılı yasanın 4 ve 5. maddeleri gereğince 1.067.625.000 lira ağır para cezasıyla hükümlendirildiği, 1.6.2005'te yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın uyarlanmasında ise; hükümlünün eyleminin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu belirtilip alt sınır aşılarak, aynı yasanın 143/1 maddesi uyarınca gerekçe gösterilmeden 1/3 oranında artırım, 145. maddesi ile değerin az olduğu gerekçesiyle 1/2, yaş küçüklüğü nedeniyle aynı yasanın 31/2. maddesi gereğince 2/3, anılan yasanın 62. madde uyarınca da 1/6 oranında indirim yapılarak sonuçta hükmolunan 6 ay 20 gün hapis cezasının 647 sayılı yasanın 4. maddesi gereğince 800 YTL ağır para cezasına çevrilmesine karar verilmiş ise de; 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 492/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin hırsızlığın yanı sıra 5237 sayılı Yasanın 116/1-4. maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu, anılan Yasanın 145. maddesindeki malın değerinin azlığı kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, değerin azlığının 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar (örneğin; birkaç meyve veya ekmek, yiyecek, bir iki defter, kalem, sigara v.b.) ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilip yasal ve yeterli gerekçeleri de gösterilerek uygulanabileceği, somut olayda ise 100.000.000 lira para ve kol saatinin değerinin az olmamasına karşın az olduğundan söz edilerek aynı Yasanın 145. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılarak dosya üzerinden hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında;
5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve geceleyin iş yeri niteliğindeki yerde konut dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturan eylem nedeniyle, cezanın bireyselleştirilmesi amacına yönelik takdir hakkının nedenleri de gösterilerek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, hırsızlık suçunun gece sayılan zaman diliminde işlenmesi yönünden artırım oranının takdiri için duruşma açılarak hüküm kurulması gerekirken dosya üzerinden inceleme yapılarak karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, hükümlü Hasan Gezer'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 21.11.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy