(765 S. K. m. 64, 81, 493, 522) (5275 S. K. m. 98, 101) (5252 S. K. m. 9) (5237 S. K. m. 7, 116, 142, 143, 145, 151)
Dava: Hırsızlık suçundan hükümlü Y. K. ve R. S. haklarında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCKnun lehe hükümlerinin uygulanmasının talep edilmesi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda; 765 sayılı TCK. nun 493/1, 81. maddeleri uyarınca hükmedilen 8 yıl 1 gün hapis cezasıyla ilgili hükmün değiştirilmesine yer olmadığına ilişkin İnegöl Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.6.2005 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi hükümlüler tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından iade isteyen 26.9.2005 tarihli tebliğname ile 18.10.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddesi uyarınca kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir.
Ancak;
a- Önceki yasaya göre sonraki yasa suçun öğelerinde değişiklik yapmışsa,
b- Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,
c- Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.
İnceleme konusu karara gelince;
Hükümlüler Y. K. ve R. S.'in, diğer sanık M. Ş. ile birlikte saat 23.000 sıralarında yakınan N. T.'ın mobilya mağazasına gelip içeri girerek, sağlam ve dayanıklı maddeden yapılmış kasayı çalarak götürdükleri ve bu kasayı balyoz ile kırmak suretiyle açıp, içinden senetler, çekler ve bir adet ruhsatlı tabancayı aldıkları, yakalanınca bir kısmını geri verdikleri, yakınanın aşamalarda şikayetini sürdürdüğü sabit görülerek, İnegöl Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.9.2003 gün ve 315-781 sayılı kararı ile 765 sayılı TCK. nun 64/1, 493/1 -son, 522. maddeleri gereğince hükmolunan 4'er yıl hapis cezalarının 5.7.2004 tarihinde Dairemizce onanarak kesinleştiği, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun uygulanması istendiğinde, anılan Yasanın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 116/2-4, 151/1. maddelerinde öngörülen cezaların türü, alt ve süt sınırları bakımından, 5237 sayılı Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında hükümlüler yararına olması; 5237 sayılı TCK. nun 145. maddesindeki malın değerinin azlığı kavramının, 765 sayılı TCY'nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, değerin azlığının 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar (örneğin; birkaç meyve veya ekmek, yiyecek; bir-iki defter, kalem; sigara, bira ve benzeri) değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, yakınanın işyerinden çalınanların toplam 425.000.000 lira değerinin az olmadığı halde cezalarından indirim yapılması ve 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca cezaların bireyselleştirilmesi amacına yönelik takdir hakkının nedenleri de gösterilip duruşma açılarak karar verilmesi gerekirken; uyarlama kararıyla ilgili olmayan ve infaz sırasında gözetilmesi gereken 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun Hükümleri karşılaştırılarak, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi yanlış değerlendirilmek suretiyle yazılı biçimde karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler Y. K. ile R. S.'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.6.2005 gün 2005/149 ve 2005/150 müt. sayılı kararlarının açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.11.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy