(765 S. K. m. 61, 81, 493) (5237 S. K. m. 35, 58, 116, 142, 143, 151) (5275 S. K. m. 98, 101) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Hırsızlık suçundan hükümlü S.K. hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK'nun lehe hükümlerinin uygulanmasının talep edilmesi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda; yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, eski hükmün aynen infazına ilişkin Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 3.6.2005 tarihli kararın Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan iade isteyen 19.9.2005 tarihli tebliğname ile 18.10.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddesi uyarınca kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir.
Ancak;
a) Önceki yasaya göre sonraki yasa suçun öğelerinde değişiklik yapmışsa,
b) Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,
c) Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa,
Duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.
İnceleme konusu karara gelince;
Hükümlü S.K.'un, 9.10.2002 günü saat 01.00 sularında yakınan E.E.'ye ait marketin sağlam-muhkem olan korkuluk demirlerini zorlayıp aralayarak buradan içeriği girdiği ve alüminyum doğramadan yapılma kapısını da zorlayıp açarak içeriden 414 milyon lira değerinde çeşitli markalarda sigaralar, bozuk para, viski hırsızladığı sabit görülerek, Yalova Asliye Ceza Mahkemesinin 7.7.2003 gün ve 2003/241-724 sayılı kararıyla 765 sayılı TCK'nın 493/1, 81/2-3.maddeleriyle 4 yıl 8 ay hapis cezasıyla; yine 2.3.2003 günü saat 04.15 sularında yakınan H.Ç.'ya ait dairenin balkonuna çıkıp, hırsızlık amacıyla sağlam-muhkem kapısını zorlayıp açmak isterken ev sahibinin uyanması üzerine olay yerinden kaçtığı sabit görülerek aynı Yasanın 493/1, 61, 81/2-3. maddeleriyle 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile hükümlendirildiği, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın uyarlanması istendiğinde; anılan yasada tekerrür nedeniyle cezanın artırılması olanağı bulunmadığı halde, yakınan E.E.'ye yönelik eyleminin 142/1-b, 143/1, 58/1; yakınan H.Ç.'ya yönelik eyleminin 142/1-b, 143/1, 35/2, 58/1.maddelerine uyduğu, sanığa önceki Yasaya göre daha fazla hapis cezası verilmesi gerekeceği ve 5237 sayılı Yasa sanık yararına hükümler içermediği gerekçesiyle dosya üzerinden istemin reddine karar verildiği anlaşılmış ise de;
Öncelikle hükümlünün 5237 sayılı TCK'na göre; yakınan E.E.'ye yönelik eylemlerinin hırsızlık suçu yanında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme, yakınan H.Ç.'ya yönelik eyleminin de hırsızlık suçu yanında konut dokunulmazlığını bozma suçlarını da oluşturduğu, anılan suçlarla ilgili 116/2-4, 151/1 ve 116/1-4. maddelerine göre temel cezaların takdiri gerekmesi, mahkemece 5237 sayılı Yasa gereğince uyarlama yapılırken öncelikle anılan Yasada eylemin karşılığı olan 142/1-b maddesi gereğince temel cezanın alt sınır aşılarak belirlendiği, 765 sayılı Yasaya göre artırıcı neden olmayan 5237 sayılı Yasanın 143/1. maddesiyle de alt sınırın üzerinde artırım oranı belirlenerek bireyselleştirme yönüne gidildiği, kalkışma nedeniyle 765 sayılı Yasanın 61, 5237 sayılı Yasanın lehe olan ve Yasa öğeleri değişmiş bulunan 35.maddesine göre indirim oranının takdiri için duruşma açılarak hüküm kurulması gerekirken dosya üzerinden karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, hükümlü S.K.'un temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.12.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy