(5237 S. K. m. 53, 62, 63, 142, 149, 150) (5275 S. K. m. 98, 101) (5252 S. K. m. 9) (765 S. K. m. 59, 493, 497, 522)
Dava: Yağma suçundan hükümlü Ali Özgür İstemi hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinin uygulanmasının talep edilmesi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda; 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 150/2, 62, 53/1-a, b, c, d, e, 2, 63/1. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine ilişkin İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14/07/2005 tarihli kararın Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen 05/10/2005 tarihli tebliğname ile 17/10/2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddesi uyarınca kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir.
Ancak;
a- Önceki yasaya göre sonraki yasa suçun öğelerinde değişiklik yapmışsa,
b- Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,
c- Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı yada eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.
İnceleme konusu karara gelince;
Hükümlü Ali Özgür İstemi'nin, gündüzleyin mağdurun evine girerek video kamera, döviz ve ziynet eşyası alıp kapıdan çıktığında, apartman merdiveninde mağdur ve eşi ile karşılaştığı, mağdurun kamerayı tanıması üzerine tabanca yöneltip kamera ve çaldığı diğer eşya ve paralarla kaçtığı sabit görülerek, İzmir 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 29.09.2004 gün 163-252 sayılı kararıyla 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522/1, 59/2. maddeleri gereğince 4 yıl 7 ay hapis cezası ile hükümlendirildiği ve bu hükmü sanık savunmanının temyiz etmesi üzerine Dairemizce sübut bulan eylemin 765 sayılı TCK.nun 497/1. maddesine uyan silahla yağma suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır eleştirisi ile onandığı 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun uyarlanması istendiğinde, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda 14.07.2005 tarihli ek kararla, sanığın aynı Yasanın 142/2-b, 62/1, 53/1-2. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile hükümlendirildiği anlaşılmıştır.
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın, gündüzleyin yakınanın konutundan çaldığı video kamera, döviz, ziynet eşyası ile apartman merdiveninde karşılaştığı mağdura tabanca yöneltip, çaldığı eşya ve paralarla kaçtığının kabulü karşısında eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a-d, 62/1, 53. maddelerine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde uyarlama yapılması,
2- Bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçun ya da suçların yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılması ve tüm bunların neden ve gerekçeleri gösterilerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,
3- Uyarlama kararlarının cezanın yerine getirilmesi (infaz) aşamasında hükümlü yararına kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, hükümlü Ali Özgür İstemi'nin temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2005 gün 2004/163-252 sayılı ek kararının açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.07.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy