(765 S. K. m. 29, 59, 141) (5271 S. K. m. 232) (1412 S. K. m. 268) (647 S. K. m. 4) (2253 S. K. m. 12) (5395 S. K. m. 23, 24) (5083 S. K. m. 2) (5235 S. K. m. 10, 11 (5252 S. K. m. 5)
Dava: Hırsızlık suçundan sanık Kadir Özer ve Gazi Yılmaz haklarında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin Çekerek Sulh Ceza Mahkemesinden verileri 16/12/2003 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Yerel C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen 17/02/2005 tarihli tebliğ name ile 30/03/2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar: Sanıkların yaşı nedeniyle, 09/09/2003 günlü oturumun gizli yerine açık yapılması giderilme olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmamış;
Hüküm tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK. ile daha sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. hükümlerinin ayrı ayrı ve bir bütün halinde olaya uygulanması sonucunda 765 sayılı Yasa ile yapılan uygulamanın sanıklar yararına olduğu anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Sanıklara verilen cezaların kısa kararda ayrı ayrı, gerekçeli kararda ise toplandıktan sonra ertelenmesi suretiyle hükmün karıştırılması,
2) Değer azlığı nedeniyle cezadan indirim yapılırken, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK.nun 268/4.maddesine (5271 sayılı CMK.nun 232/2-6) aykırı davranılması,
3) Sanıklara verilen özgürlüğü bağlayıcı cezaların 647 sayılı Yasanın 4.maddesi gereğince para cezasına çevrilmesinde hesap hatası sonucu eksik para cezasına hükmolunması,
4) 765 sayılı TCK.nun 29.maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 59.maddesinin, 2253 sayılı Yasanın 12/2.maddesinden önce uygulanması,
5) Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren;
a) 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23 ve 24. maddelerinin sanıklar hakkında gözetilmesi,
b) 5083 sayılı Yasaya 5335 sayılı Yasa ile eklenen 2/3. maddesi gereğince para cezalarında bir Yeni Türk Lirası artıklarının hesaba katılamayacağının ve 5252 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca, ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi,
c) 5235 sayılı Yasanın 10 ve 11. maddeleri gereğince davaya bakmanın Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiğinin dikkate alınması zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, O yer C.Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy