(765 S. K. m. 81, 86, 497) (5237 S. K. m. 7, 53, 149) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Yağma suçundan sanık ve tutuklu Kazım Karakaya hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin ANKARA 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.4.2005 tarihli hüküm resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından da istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından onama isteyen 18.5.2005 tarihli tebliğname ile 3.6.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 765 sayılı TCY.nın 86/9. maddesi uyarınca güveni kötüye kullanma suçu ile yağma suçunun aynı tür oldukları gözetilmeden aynı Yasanın 81. maddesinin 2.fıkrası yerine 1.fıkrasıyla uygulama yapılması,
2- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 497/1, 81/2 ve 31. maddelerine göre, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 149/1-a, c ve 53/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sanık yararına olması ve 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık Kazım Karakaya'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, kendiliğinden de incelenen hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK.nun 325. maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 12.7.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy