(765 S. K. m. 31, 33, 429, 497, 572) (5237 S. K. m. 7, 53, 109, 149) (5326 S. K. m. 35) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Yağma, reşit olan müştekiyi kaçırıp alıkoymak ve mütecaviz sarhoşluk suçlarından sanık Özbay Karakaya hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.2.2005 tarihli hüküm yağma suçu yönünden resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından da istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından onama isteyen 30.5.2005 tarihli tebliğname ile 3.6.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Sanığın eylemlerine uyan 765 sayılı TCY.nın 497/1, 31, 33; 429/1, 31; 572/1. maddelerine göre, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 149/1-a, 53; 109/2, 3-a, 5, 53 ve 5326 Sayılı Kabahatler Kanununun 35. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın ve idari para cezasının türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sanık yararına olması ve 5237 sayılı Yasa ve 5326 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık Özbay Karakaya'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, yağma suçu yönünden kendiliğinden de incelenen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.07.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy