(765 S. K. m. 493, 522) (5237 S. K. m. 7, 73, 142, 151, 265) (5271 S. K. m. 253, 254) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Hırsızlık ve görevli memura mukavemet suçlarından sanık ve tutuklu Tolga Nart hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin İzmir 4.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.2.2005 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık ve savunmanları tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından kısmen onama kısmen ve bozma isteyen 23.5.2005 tarihli tebliğname ile 3.6.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Görevli memura direnme suçunun incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık Tolga Nart ve savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle; 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3.maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 23.2.1938 günlü 1937/23 - 1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında; somut olayla ilgili 765 sayılı TCY.nın 258/1. maddesiyle 5237 sayılı TCY.nın 265/1. maddesinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, Mahkemece 765 sayılı Yasa uyarınca kurulan hükmün sanık yararına bulunduğu anlaşıldığından, hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan bu hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,
Hırsızlık suçuna gelince;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1 - TCK'nun 522/1. maddesinin pek aşırı değere ilişkin hükmünün uygulanmasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden cezanın en üst oranda artırılması,
2 - Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 493/1, 522/1. maddelerine göre, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/1-b, 151/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları ve mala zarar verme suçu yönünden 5237 sayılı Yasanın 73/8 ve 5271 sayılı Yasanın 253, 254. maddelerine göre uzlaşma hükümleri bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sanık yararına olması ve 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık Tolga Nart ve savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.09.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy