(5275 S. K. m. 98, 101) (5252 S. K. m. 6, 9) (765 S. K. m. 59, 65, 499, 552) (5237 S. K. m. 7, 39, 61, 62, 109, 148, 149)
Dava: Yağma suçundan hükümlü Ömer Kaya hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinin uygulanmasının talep edilmesi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda; 5237 sayılı Yasa gereğince mahkumiyetine ilişkin Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 20.06.2005 tarihli kararın Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından onama isteyen 08.06.2006 tarihli tebliğname ile 23.06.2006 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddesi uyarınca kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir. Ancak;
a- Önceki yasaya göre sonraki yasa suçun öğelerinde değişiklik yapmışsa,
b- Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,
c- Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı yada eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.
İnceleme konusu karara gelince;
Hükümlü Ömer Kaya'nın, yakınanın kaçırıldığını bilerek diğer hükümlüler Neyir Birçek, Ahmet Erdoğan Bilgin ve Ahmet Er'i birlikte evinde gizleyip yardımda bulunmak suretiyle yağma eylemine katıldığı sabit görülerek, yağma suçundan Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 4.5.2000 gün ve 1999/230-2000/111 sayılı kararıyla 765 sayılı TCY'nın 499/1, 65/3, 552/1, 59/2. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay ağır hapis cezasıyla hükümlendirildiği, kararın Dairemizce 9.11.2000 tarihinde onanarak kesinleştiği; 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın uyarlanması istendiğinde, anılan Yasanın 149/1-c-d-e. maddesi uyarınca takdiren 15 yıl hapis, aynı Yasanın 39. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirilip 7 yıl 6 ay 62/1. maddesiyle 1/6 oranında indirim yapılarak 6 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, dosya üzerinden karar verildiğinin anlaşılması karşısında:
1- 1979 doğumlu olup, üniversitede okuyan, kaçırıldığı süreçte uyuşturucu hap verilen yakınana yönelik yağma eyleminde 149. maddesinin (e) bendinin uygulanma koşulları olmadığı gözetilmeden, yazılı biçimde anılan bentle uygulama yapılması,
2- 5237 sayılı TCY'nın 148 ve 149. maddelerinde tanımlanan yağma suçu ile 765 sayılı TCY'nın 499. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; eylemi, yakınana karşı yağma suçunun yanı sıra, 5237 sayılı TCY'nın 109/2, 109/3-b maddesine uyan özgürlüğü kısıtlama suçunu da oluşturduğundan, bu suçla ilgili uygulama yapılması ve suçun değişen yasal öğelerinin belirlenmesi için duruşma açılması gerektiğinin düşünülmemesi,
3- Yağma suçunun 5237 sayılı TCY'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının hem (c) ve hem de (d) bentlerine aykırı biçimde; konutta ve birden fazla kişi birlikte işlendiği, bu nedenle aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bu hususların değerlendirilmesi ve yağma suçu yanında, özgürlüğü kısıtlama suçunu da oluşturan eylem nedeniyle verilecek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ve temel ceza belirlenirken alt sınır aşılmak suretiyle cezanın bireyselleştirilmesi amacına yönelik takdir hakkının kullanılmış olması nedeniyle, duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden, dosya üzerinde yapılan incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,
4- Mahkemece sanık hakkında uygulanan 765 sayılı TCY.nın 499/1, 63/3, 522/1, 59/2. maddeleriyle hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan sanıklar hakkında 149/1-c-d, 62/1, 109/2-3-b, 62/1. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ile aynı Yasanın Kanunlarda öngörülen ağır hapis cezaları, hapis cezasına dönüştürülmüştür. hükmünü içeren 6/1. maddesi ışığında, hükümlü yararına olan Yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmesi zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, hükümlü Ömer Kaya'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 16.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy