(765 S. K. m. 80, 95, 192) (5237 S. K. m. 43, 52, 106, 107)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK. nun 192/1-son maddesinde düzenlenen şantaj suçunun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasada yer almadığı, 765 sayılı Yasada düzenlenmiş olan şantaj suçunun karşıtı, 5237 sayılı Yasanın 107. maddesinin 2. fıkrasında, sonradan 29.06.2005 günü 5377 sayılı Yasanın 14. maddesiyle düzenlendiği, buna göre 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 01.06.2005 tarihinden, aynı Yasanın 107. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemenin yürürlüğe girdiği 08.07.2005 gününe kadar olan zaman diliminde anılan suçun tam karşıtı bulunmadığı ve şantaj suçunun aynı zamanda tehdit suçunu da içerdiği gözetilerek, suç tarihine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK. nun 192/1-son, 80, 95/2. maddeleri ile aynı suça uyan 5237 sayılı Yasanın 106/1, 43, 52. maddelerinin karşılaştırılması ve buna göre lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, eylemin 5237 sayılı Yasanın 107/2. maddesine uyduğu kabul edilerek yazılı şekilde fazla cezaya hükmedilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy