(5237 S. K. m. 73/8, 116/2-4) (5271 S. K. m. 253, 254)
Dava: Hırsızlık suçundan hükümlü S. B., N. S. ve T. F. haklarında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK. nun lehe hükümlerinin uygulanması talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; 5237 sayılı Yasa gereğince mahkumiyetlerine ilişkin Bakırköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.04.2006 tarihli kararın Yargıtay'ca incelenmesi hükümlüler savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından bozma isteyen 09.09.2006 tarihli tebliğname ile 28.09.2006 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Hükümlü S. B. 10.10.2006 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiğinden adı geçen hükümlü yönünden dosyanın incelenmeksizin mahkemesine İADESİNE,
Hükümlüler N. S. ve T. F. savunmanının temyiz itirazına gelince;
Hükümlüler N. S. ve T. F.'ın hükmü temyiz etmeyen hükümlü F. F. ve temyiz isteminden vazgeçen S. B. ile birlikte olay gecesi saat 01.00 sıralarında yakınanın işyerine sağlam ve muhkem asma kilidi ve kapı camını kırarak girip içeriden 675 milyon TL. değerinde eşya çaldıkları sabit görülerek, Bakırköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.5.2001 gün ve 1421/2038 sayılı kararı ile 765 sayılı TCY'nın 493/1, son, 522/1, 59/2. maddeleri uyarınca 6'şar yıl 14'er ay 20'şer gün hapis cezası ile hükümlülüklerine karar verildiği, hükmün Dairemizce onanarak kesinleştiği, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın uygulanması istendiğinde, hükümlülerin aynı Yasanın 142/1-b maddesi uyarınca 3'er yıl 6'şar ay hapislerine 143/1. maddesi uyarınca cezalarından 1/6 oranında artırım yapılarak 3'er yıl 6'şar ay hapislerine 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2'şer yıl 11'er ay hapislerine, aynı Yasanın 116/1-4. maddesi uyarınca 2'şer yıl hapislerine, 62/1. maddesi uyarınca 1'er yıl 8'er ay hapislerine aynı Yasanın 151/1. maddesi uyarınca 6'şar ay hapislerine, 62/1. maddesi uyarınca cezalarından 1/6 oranında indirim yapılarak 5'er ay hapislerine, duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda karar verilmiş ise de;
1- Sanıkların geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişi tarafından birlikte işlediklerinin anlaşılması ve kabul edilmesi karşısında, 5237 sayılı TCY'nın 116/2-4. maddesi uyarınca hükmolunan temel hapis cezasının aynı Yasanın 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılmaması,
2- Mala zarar verme suçu yönünden 5237 sayılı TCY'nın 73/8 ve 5271 sayılı CMK'nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uygulama ve değerlendirme yapılmaması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler N. S. ve T. F. savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 19.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy