(5237 S. K. m. 61, 62, 142, 143) (5275 S. K. m. 98, 101) (5252 S. K. m. 9) (765 S. K. m. 59, 492)
Dava: Hırsızlık suçundan hükümlü Erhan Yüce hakkındaki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı Yasanın lehe hükümlerinin uygulanması talep edilmesi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda; 5237 sayılı TCK. nun 142/1-b, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin Üsküdar 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.06.2005 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi O Yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından bozma isteyen 13.02.2006 tarihli tebliğname ile 16.02.2006 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101/1, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddeleri uyarınca kural; lehe olan yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir.
Ancak;
a- Önceki yasaya göre sonraki yasa suçun öğelerinde değişiklik yapmışsa,
b- Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,
c- Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş, artırıcı yada eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle, tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.
İnceleme konusu karara gelince:
Hükümlünün Ağustos/1997 ayında saat 04.00 sıralarında diğer sanık Murat Eray, açık kimlikleri saptanamayan Hüseyin Aydın ve Ferdi ile birlikte yakınanın evinin önüne geldiği, Murat Eray ve Ferdi'nin açık balkon kapısından girerek içeriden içinde 300.- USD, 200.-DEM ve 10.000.000 TL. olan cüzdanı aldığı sabit görülerek, Üsküdar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2000 tarih ve 1998/1354 E, 2000/408 K. sayılı kararı ile 765 sayılı TCK. nun 492/1-son, 59/2. maddeleri uyarınca belirlenen 4 yıl 2 ay hapis cezasının temyiz edilmeksizin kesinleştiği, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun uygulanması istendiğinde, hükümlünün eyleminin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143/1. maddelerine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/1-b maddesi uyarınca alt sınırdan belirlenen 2 yıl hapsin, anılan Yasanın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sonuçta 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş ise de;
1- Suç gece sayılan zaman içinde işlendiği halde, 5237 sayılı Yasanın 143. maddesi ile uygulama yapılmaması,
2- Hırsızlık suçunu oluşturan eylem nedeniyle verilecek temel cezanın 5237 sayılı Yasanın 61. maddesi gereğince ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, 765 sayılı Yasada bu tür eylemlerde ağırlaştırıcı neden olmayan gece kavramının aynı Yasanın 143. maddesine göre cezayı artırıcı neden olmasının ve artırım oranının takdiri ile bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden, dosya üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, O Yer C. Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 21.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy