(5237 S. K. m. 7, 31, 50, 51, 116, 141, 142, 145) (765 S. K. m. 55, 491, 492, 493, 522) (5271 S. K. m. 214, 215) (647 S. K. m. 4) (5252 S. K. m. 9) (5395 S. K. m. 23, 24) (5275 S. K. m. 106)
Dava: Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Parmak izi raporunun sanığa okunup, diyeceklerinin sorulmayarak 5271 sayılı CMY'nın 214. ve 215. maddelerine aykırı davranılması,
2-) Sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nun 493/1, 522, 55/3, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 141/1, 31/3, 50, 116/1, 31/3, 50 maddelerinin, konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden uzlaşma hükümleri de dikkate alınarak anılan yasanın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağının gözetilmemesi,
3-) Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23 ve 24. maddelerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekliliği,
4-) Kabule göre de;
a-) 5237 sayılı TCK'nun 31/3 maddesi uyarınca suç tarihi dikkate alınarak 1/2 yerine 1/3 oranında indirim yapılması,
b-) 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesinde para cezalarının ertelenmesine ilişkin düzenleme olmadığı halde anılan madde uyarınca para cezasının ertelenmesine karar verilmesi,
c-) Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında, ödenmeyen para cezasının hapse çevrilmesine karar verilerek 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesine aykırı davranılması,
d-) 5237 sayılı TCK. nun 145. maddesindeki malın değerinin azlığı kavramının, 765 sayılı TCK. nun 522. maddesindeki hafif veya pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, değerin azlığının 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,
e-) Hapis cezasının YTL cinsinden adli para cezasına dönüştürülmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gereğince ceza süresi ve erteleme bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 22.01.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy