(5271 S. K. m. 150) (647 S. K. m. 6) (5237 S. K. m. 141, 142, 145, 203) (765 S. K. m. 492, 522)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü.
Karar: Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.12.2006 günü ve 2006/8-317 esas, 2006/319 sayılı kararı ile hükümden sonra 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMY. nın 150/3. maddesindeki yeni düzenleme karşısında; sanığın istemi aranmadan savunman atanması gerektiği yönündeki tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiş,
1- 10.10.2002 tarihli kaçak elektrik tüketimi görgü ve tespit tutanağında, suça konu sayacın kancasının düşük tüketim yaptığının belirtilmesi ve sanığın da eylemi kabul etmeyip eve 45 gün önce kiracı olarak taşındıklarını açıklaması karşısında; söz konusu sayacın suç tarihinden önce mühürlü olup olmadığı yakınan kurumdan sorulup, tutanak tarihinden önceki ve sonra ki 1 yıllık döneme ilişkin tüketimi gösterir belge getirtilip, tutanak düzenleyen tanıklar dinlendikten sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Kabule göre de;
a) Sanık hakkında 5237 sayılı TCY. nın hükümleri uygulandığı halde, kısa süreli hapis cezasının 647 sayılı Yasanın 6. maddesi ile ertelenmesi suretiyle karma uygulama yapılması,
b) 5237 sayılı TCK. nun 145. maddesindeki malın değerinin azlığı kavramının, 765 sayılı TCK. nun 522. maddesindeki hafif veya pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, değerin azlığının 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddenin düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,
c) 5237 sayılı TCY'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY. nın 492/2. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eyleminin 142/1-f. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 203. maddesinde tanımlanan mühür bozma suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık E. E.'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 28.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy