(5237 S. K. m. 7, 58, 141, 142, 143) (765 S. K. m. 73, 81, 116, 119, 142, 143, 151, 493, 522) (5275 S. K. m. 98, 101) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Hırsızlık suçundan hükümlü Şükrü Akdoğan, Cevdet Akdoğan ve Yunus Kaya haklarında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK. nun lehe hükümlerinin uygulanması talep edilmesi üzerine evrak üzerinde yapılan inceleme sonunda; mahkumiyetine ilişkin Şuhut Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1/8/2005 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi hükümlüler şükrü Akdoğan, Cevdet Akdoğan ve Yunus Kaya tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen 29.03.2006 tarihli tebliğname ile 17.04.2006 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddesi uyarınca kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir.
Ancak;
a- Önceki yasaya göre sonraki yasa suçun öğelerinde değişiklik yapmışsa,
b- Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,
c- Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.
İnceleme konusu karara gelince;
Hükümlülerin, olay gecesi saat 23.00 sıralarında yakınanın evinin bitişiğindeki besihanenin sağlam ve muhkem kapı kilidini kırıp, içeriden 4 adet 2.400.000.000 TL değerinde büyük hayvan çaldıkları sabit görülerek, Şuhut Asliye Ceza Mahkemesinin 25.6.2002 tarih ve 31-181 sayılı kararıyla, hükümlüler Cevdet ve Şükrü'nün eylemlerine uyan 765 sayılı TCY'nın 493/1, son, 522/1. maddeleri uyarınca 10'ar yıl 8'er ay; hükümlü Yunus'un aynı Yasanın 493/1-son, 522/1, 81/2. maddeleri uyarınca 11 yıl 17 ay 10 gün hapis cezası ile hükümlülüklerine karar verildiği, hükmün Dairemizce onanarak kesinleştiği; 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın uygulanması istendiğinde, hükümlülerin eylemlerinin suça konu besihanenin yakınanın evinin eklentisi olması halinde aynı Yasanın 142/1-b, 143/1, 116/2-4, 119/1-c, 151/1, 73/8. maddelerine uyan suçları; evin eklentisi olmaması halinde de, 142/1-b, 143/1, 151/1, 73/8. maddelerine uyan suçları oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/2-f. maddesi uyarınca alt sınırın aşılarak 7'er yıl hapislerine, 143/1. maddesi uyarınca cezalarından 1/3 oranında artırım yapılarak 9'ar yıl 4'er ay hapislerine, hükümlüler Yunus ve Cevdet hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/1-7. maddesi uyarınca mükerrerlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına dosya üzerinden inceleme yapılarak karar verilmiş ise de;
1- 5237 sayılı TCY'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eylemleri, 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında besihanenin konutun eklentisi olması halinde aynı Yasanın 116/2-4. maddesinde tanımlanan geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak ve 151/1. maddeye uygun mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu halde, besihanenin konut eklentisi olup olmadığı araştırılarak bu suçlarla ilgili uygulama yapılmadığı gibi 143. maddeyle 1/3 oranında artırım yapılırken herhangi bir neden ve gerekçe gösterilmeden alt sınırın üzerinde değerlendirme ve bireyselleştirmenin dosya üzerinden yapılması,
2- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı yasaya göre hırsızlık, geceleyin konut dokunulmazlığını bozma ile mala zarar verme suçlarını oluşturan eylem nedeniyle temel cezaların alt sınır aşılarak ne şekilde saptanacağının ve mala zarar verme suçuyla ilgili olarak uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi, 765 sayılı Yasada bu tür eylemlerde ağırlaştırıcı neden olmayan gece kavramının 5237 sayılı Yasanın 143. maddesine göre ağırlaştırıcı neden olmasının ve artırım oranının takdiri ile bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden, dosya üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi,
3- 5237 sayılı TCY'nın 7/3. maddesinin açık hükmü karşısında, 8.7.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58. maddesinde düzenlenen mükerrerlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler Şükrü Akdoğan, Cevdet Akdoğan ve Yunus Kaya'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 07.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy