(765 S. K. m. 31, 33, 40, 59, 80, 497, 522) (5237 S. K. m. 7, 35, 43, 53, 62, 63, 149) (5252 S. K. m. 9) (YCGK 27.12.2005 T. 2005/3-162 E. 2005/173 K.) (YCGK 11.07.2006 T. 2006/5-182 E. 2006/182 K.)
Dava: Yerel mahkemece verilen ek karar temyiz edilerek; Yargıtay C. Başsavcılığının 15.06.2007 günlü kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Hükümlü, hakkındaki ek karara karşı temyiz yolu açık olup, Antalya 1 ve 2. Ağır Ceza Mahkemelerinin hükümlünün itirazının reddine ilişkin kararları yok hükmünde olduğundan Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2005 tarihli ek kararına yönelen incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir.
Somut olayın incelenmesine gelince:
Hükümlü Aydın ... ile hakkındaki ek karara karşı temyiz yoluna başvurmayan diğer hükümlü Mehmet ...'nin yakınandan tehditle para almaya karar verdikleri, 02.06.2000 günü, saat 06.00 sıralarında, hükümlü Mehmet'in yakınanın evinin önüne giderek konuştuğu ve yakınana ait otomobile bindikleri, yolda tabanca tehdidiyle (gaz tabancası) para istediği, yakınanın amacın paraysa al diyerek cebindeki parayı verdiği, işyerine gelmesini söylediği ve ayrıldıkları, sanığın aynı gün saat 12.00 de yakınanın işyerine giderek bu kez 20.000.000.000 lira istediği, yakınanın o kadar parası olmadığını söylemesi üzerine 5.000.000.000 lirasını hemen ver dediği, yemek yedikten sonra bir miktarda paket yaptırıp ayrıldığı, yakınanın korkarak işyerine gitmediği, sanık Mehmet'in ertesi gün gidip yakınanı sorduğu, yine aynı gün saat 22.30 da yine işyerine gittiği ve tanığa 50.000.000 lira bırakacağını belirttiği, kolluğa bilgi verilmesi sonucu, 04.06.2000 günü saat 16.00 da işyerinde yakalandığı sabit görülerek Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin Dairemizce onanarak kesinleşen 11.12.2000 gün ve 332-504 sayılı kararıyla; 765 sayılı TCK'nun 497/1, 80, 522/1, 59/2, 31, 33, 40. maddeleri gereğince 15 yıl ağır hapis cezası ile hükümlendirildiği; hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın uyarlanması istendiğinde; aynı yasanın 149/1-a-c-h. maddesi uyarınca 12 yıl ceza belirlenip, 43/1. maddeye göre 1/4 oranında artırılıp, 62/1. maddesine göre de 1/6 oranında indirilerek sonuçta 12yıl 6 ay hapis cezasına dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda karar verildiği anlaşılmışsa da;
1- 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi uyarınca sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki Kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek 5237 sayılı Yasaya göre eylem nedeniyle verilecek temel cezanın alt sınır aşılarak saptanmasında bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması için duruşma açılarak hüküm kurulması gerekirken dosya üzerinden karar verilmesi,
2- 5237 sayılı Yasanın 43/son maddesine aykırı olarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,
3- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nın 497/1 80, 522/1, 59/2, 31, 33, 40. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 149/1-a, 62/1, 53, 149/1-a, 35/2, 62/1, 53, 63. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında hükümlü yararına olduğunun gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, hükümlü Aydın'ın temyiz itirazı ile tebliğname içeriği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, 21.11.2005 gün, 332-504 sayılı ek kararın açıklanan nedenlerle bozulmasına, 23.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy