(5237 S. K. m. 53, 141, 142, 168) (765 S. K. m. 64, 65, 81, 493, 522) (5271 S. K. m. 253, 254)
Dava ve Karar: Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Hükümde yasa yoluna başvurma şekli ve süresinin usulüne uygun şekilde gösterilmemesi karşısında sanık İ. Ç. savunmanının temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1- 5237 sayılı TCY'nın 141 ve 142 nci maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY'nın 493/1 inci maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, sanıklar A. Ç., İ. Ç. ve S. F.'ın geceleyin yakınanların hayvanlarının birarada bulunduğu, ayrı bir barınak özelliğinde olan etrafı boru çit ile çevrili, bir kısmı örtülü, ortası açık yerden muhkem olan kapı kilidini kırarak, 6.600,00 TL değerinde on adet büyükbaş hayvanı çıkardıkları, sanık H. A.'nın önceden yaptıkları plan gereğince köy yolunu ve anayolu kolluk görevlilerinin gelişini gözlemek için kontrol ettiği, sanık Ö. Ç.'ın ise hayvanları yükleyecekleri kamyonu getirmek üzere hareket ettiği, sanık H. A.'nın otoban köprüsünün altına giderek kamyonu getirecek olan Ö. Ç.'ı beklediği, daha sonra her iki sanığın diğer sanıkların yanına gittikleri, burada hep beraber hayvanları kamyona yükledikleri ve Ilgın İlçesi'ne gittikleri, burada hayvanları sattıkları, sanıklar H. A. ve İ. Ç.'in yakalandıklarında hayvanları verdikleri yeri gösterdikleri, bu hayvanlardan bir tanesinin H. S. isimli kişiden alınarak, teşhis eden yakınan R. Z.'ye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCY'nın 493/1-son, 522 (pek fahiş), (sanık Ö. Ç. hakkında TCY'nın 81/2-3) maddelerine göre, 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/2-g, 143/1, 53 maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 151/1, 53 maddelerine uyan mala zarar verme suçunu da oluşturduğu, bu suç yönünden CMK'nın 253 ve 254 üncü maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip, 5237 sayılı TCY'nın 168/1 inci maddesi uyarınca, kısmi iade nedeniyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yakınanın rıza gösterip göstermediği sorularak, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması zorunluluğu,
2- Sanıklar H. A. ve Ö. Ç.'ın diğer sanıklarla birlikte önceden anlaştıkları ve verdikleri karar doğrultusunda doğrudan suça katıldıkları gözetilmeden 765 sayılı TCY'nın 64/1 inci maddesi yerine 65/3 üncü maddesiyle hüküm kurulması,
3- Adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık Ö. Ç. hakkında 765 sayılı TCY'nın 81/2-3 maddesinin uygulanmaması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanıklar A. Ç., H. A. ve savunmanları, sanıklar Ö. Ç., İ. Ç. ve S. F. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 inci maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 08.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy