(5237 S. K. m. 53, 116, 141, 142, 151) (765 S. K. m. 80, 493, 522) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5237 sayılı TCY'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCY'nın 493/1, 2-son maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın yakınanın iş yerinin sağlam olan kapı kilidinin kırılarak içeri girilmesi ve içeriden de kilitli yerde muhafaza altına alınan aracın üzerindeki anahtar haksız yere ele geçirilerek aracın çalınması suretiyle işlendiğinin dosya kapsamından anlaşılan eylemin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 2-son maddesi kapsamında kalıp anılan yasanın 493/1, 80. maddeleriyle uygulama yapılıp yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı ise de, somut olaya göre 5237 sayılı Yasanın 142/2-d maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2 maddesinde belirtilen işyeri dokunulmazlığını bozma suçu ile 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,
2- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından dosya içeriğine göre hükümlünün eylemlerine uyan, 765 sayılı TCK'un 493/1-2-son, 522 (pek fahiş), maddeleriyle, 5237 sayılı TCY'nın 142/2-d, 116-2, 151/1, maddeleri uyarınca, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarıyla ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasanın belirlenmesi gerekliliği,
3- 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, suçun geceleyin işlenmesi yönünden artırım, oranının tesbiti için bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması, uzlaşma hükümlerinin değerlendirilebilmesi ve önceki yasaya göre suçun yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılması ve tüm bunların neden ve gerekçeleri gösterilerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,
4- Kabul ve uygulamaya göre de;
Hükümlü hakkında TCY'nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, hükümlü Ö. A.'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama ararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 17.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy