(5237 S. K. m. 7, 51, 61, 62, 143, 145, 151) (5252 S. K. m. 9) (765 S. K. m. 29, 51, 59, 493, 522) (647 S. K. m. 6)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiği kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın yakınanın park halindeki otomobilinin, sağlam nitelikteki camını olay günü saat 20:30 ila 08.30 arasında belirlenemeyen bir zamanda kırıp içine girdiği ve teyp bulamaması üzerine, ekonomik değeri olan ruhsatı aldığı, aracın içinde oturup sigara içtiği ve sigara paketinin üzerine aracınıza zarar vermedim, derya hırsıza kilit dayanmaz notu yazıp bıraktığı, aynı yerdeki iki ayrı araçtan da hırsızlık yaptığı ve bir ay sonra başka bir aracın içinde hırsızlık yaparken suçüstü yakalandığı; savunmalarında, benzer biçimde birçok hırsızlık eylemi yaptığını kabul ettiği ve yakınanın aşamalarda şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında;
1- 08.02.2004 olan suç tarihinin karar başlığına 21.09.1999 olarak yanlış yazılması;
2- 5237 sayılı TCK. nun 7/2 ve 5252 Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunlarının ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak, ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek; sanığın eylemi 5237 sayılı Yasaya göre, hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 151.1. maddesine uyan mala zarar verme suçunu da oluşturduğu halde, bu suçla ilgili bir değerlendirme yapılmaması;
3- Sanığın, ekonomik değeri olan ruhsatı aldığı ve eyleminin tamamlandığı gözetilmeden; kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek eksik ceza belirlenmesi;
4- Eylemin gece işlendiğine ilişkin kanıtlar gösterilmeden, 5237 sayılı TCK. nun 143. maddesiyle cezada artırım yapılması;
5- 5237 sayılı TCK. nun 145. maddesindeki malın değerinin azlığı kavramının, 765 sayılı TCK. nun 522. maddesindeki hafif veya pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanması dışında benzerliği bulunmadığı, değerin azlığının 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması;
6- Dosya içeriğine göre; hırsızlığı, yaşam biçimi ve geçim kaynağı olarak benimseyip, bireylerin devlete ve kolluk güçlerine olan güvenini sarsacak biçimde not bırakan sanığa, hükmolunan cezanın alt sınırdan belirlenip, bir daha suç işlemeyeceği kanaatine varılarak cezasının ertelenmesi suretiyle 765 sayılı TCK. nun 29, 647 sayılı Yasanın 6. (5237 sayılı TCK. nun 51 ve 61.) maddelerine aykırı davranılması;
7- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY. nın 493/1, 522/1, 59/2, 647 sayılı Yasanın 6. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY. nın aynı suça uyan 142/1-2, 62/1, 51/1; 151/1, 62/1 51/1. maddelerinde öngörülen cezanın alt ve üst sınırları ile ertelemenin hukuki sonuçları bakımından, anılan Yasanın 7/2 5232 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında uygulama yapılarak sanık yararına olan hükmün belirlenmesi zorunluluğu;
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık Türker Yılmaz Savunmasının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 19.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy