(5237 S. K. m. 141, 142) (765 S. K. m. 493) (YCGK. 02.10.2007 T. 2007/6-195 E. 2007/197 K.)
Dava: Gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 5237 sayılı TCY'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eylemlerinin Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.12.2007 gün ve 2007/6-195 esas, 2007/197 sayılı kararı ışığında, sanığın yakınanın konutuna balkon kapısından girerek 1 adet cep telefonu, 1 adet müzik seti ile birlikte aldığı otomobilinin anahtarıyla konuttan çıkıp hemen konutun önünde bulunan otomobili çalması eyleminde, araya zaman aralığı girmediği ve eylemin kesintiye uğramadan devam ettirildiği gözetildiğinde, hırsızlık suçunda, sanığın eyleminin bütün halinde tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu, suça vasıf verilirken eylem bütünlüğü içindeki en ağır niteliğe dayanılması gerektiği ve bu nedenle hakkında anılan yasanın 142/2-d maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy