(5237 S. K. m. 58, 149)
Dava ve Karar: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık E. M.'ün dosya içerisinde bulunan adli sicil kaydına göre tekerrüre esas oluşturan mahkumiyet hükmü bulunduğu ve bu nedenle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7-8. madde ve fıkralarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Mağdur S. B. ve akrabası tanık M. K.'in, aynı eğlence yerinde müşteri olarak bulunan sanıklarla birlikte dışarı çıktıkları ve sanıkların kullandığı otoya bindikleri, yolda bir çorbacıda durdukları, burada sanıklar A. B. ile M. E. arasında tartışma çıktığı, durumu görüp kuşkulanan polislerin sanıkların bindiği otoyu izlemeye başladıkları, izlendiklerini anlayan sanıkların yan sokağa saparak bir binanın arkasında durdukları, burada sanık E. M.'ün mağdurun kendilerini polise ihbar ettiklerinden kuşkulanıp Sen polis misin, polisleri peşimize taktın diyerek bıçak çekip sanığı dövmeye başladığı, diğer iki sanığın da sanık E.'in fiiline iştirak ettikleri, dövülme nedeniyle mağdurun bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaralandığı, bu eylem sırasında sanıklar A. B. ile M. E.'nin mağdurun giysilerinin ceplerini arayıp, buldukları 100 Türk Lirası para ile sürücü belgesini aldıkları, bu sırada polislerin olay yerine geldiği, mağduru ve sanıkları otonun içerisinden çıkarttıkları, mağdurun polislere Beni gasp ettiler, paramı aldılar, bıçakladılar dediği, sanık A. B.'nun yan tarafta park halinde duran bir otonun yanına mağdurun üzerinden aldığı para ve belgeyi attığı, durumu gören polislerin burada suça konu para ve belge ile birlikte olayda kullanılan bıçağı buldukları ve zaptettiklerinin anlaşılması karşısında; somut olayda üç sanığın birlikte hareket ederek, mağduru bıçakla yaralayıp, dövmek suretiyle zor kullanarak giysisinin cebinde buldukları para ve belgeyi aldıkları sübut bulduğu ve eylemlerin bu haliyle 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-c-h. maddesinde tanımlanan tamamlanmış yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde uygulama yapılması,
2) Sanık M. E.'nin dosya içerisinde bulunan adli sicil kaydına göre tekerrüre esas oluşturan mahkumiyet hükmü bulunduğu ve bu nedenle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7-8. madde ve fıkralarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar M. E., A. B. ve E. M. savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyizin kapsamına göre, sanık E.M. hakkında 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 21.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy