(5252 S. K. m. 9) (5271 S. K. m. 264) (765 S. K. m. 31, 33, 59, 495, 522) (5237 S. K. m. 149, 168) (YCGK. 27.12.2005 T. 2005/3-162 E. 2005/173 K.) (YCGK. 11.7.2006 T. 2006/5-182 E. 2006/182 K.)
Dava ve Karar: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.2.2008 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dairemizin 10.7.2007 tarihli geri gönderme kararından sonra Akhisar Ağır Ceza Mahkemesince 26.10.2007 günü dinlenen hükümlü G. H.'nın Av. N. K.'ın 9.8.2005 gün, 2005/348 değişik iş sayılı uyarlama kararına yaptığı temyiz başvurusuna onayının bulunmadığını bildirmesi karşısında, anılan hükümlü hakkındaki uyarlama kararı inceleme dışı bırakılmıştır.
5252 Sayılı Kanunun 9. maddesinin 1. fıkrasına göre, ister duruşmalı yargılamada, isterse de evrak üzerinde yapılan inceleme sonunda verilmiş bulunsun, sonraki lehe Yasa sebebiyle yapılan uyarlama ile ilgili verilen ek kararlara karşı temyiz yasa yoluna başvurulabileceği, 5271 Sayılı C.M.K.nun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuru olması koşuluyla Yasa yolunun veya merciin belirlenmesindeki yanılma başvuranın haklarını ortadan kaldıramayacağı da dikkate alınarak, hükümlü Z. A.'ın bulunduğu Cezaevi Müdürlüğü aracılığıyla yasal sürede Mahkemesine gönderdiği 29.8.2005 tarihli dilekçesi içeriğinden yalnızca yakınan N. Ü.'ye karşı eylemle ilgili temyiz yoluna başvurduğu anlaşıldığından hükümlü Z. A.'ın bu eylemi ile sınırlı yapılan temyiz incelemesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.7.2006 tarih, 2006/5-182/182 Sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir.
Somut olayın incelenmesine gelince:
Hükümlünün, haklarındaki ek kararı temyiz etmeyen ya da ayrı dosyada uyarlama yargılaması yapılan diğer hükümlülerle birlikte yağma suçunu işlediği sabit görülerek Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi'nin Dairemizce onanarak kesinleşen 15.2.2001 gün ve 2000/270-2001/23 Sayılı kararıyla; 765 Sayılı T.C.K.nun 495/1, 522, 59/2, 31, 33. maddeleri gereğince 10 yıl ağır hapis cezası ile hükümlendirildiği; hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı T.C.K.nın uyarlanması istendiğinde dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda karar verildiği anlaşılmışsa da;
1) Eylem sebebiyle verilecek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi için duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Ek karar aslının dosyada bulundurulmaması ve hükümlü yararına olduğu kabul edilerek uygulama yapılan 5237 Sayılı T.C.K.nın 149. maddesi 1. fıkrası bentlerinin gösterilmemesi,
3) Diğer hükümlüler hakkında uyarlama yargılaması yapılan ve Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12.4.2007 gün, 2005/316-2007/97 Sayılı ve Dairemizin 31.5.2010 tarihli kararıyla bozulmasına karar verilen dosyası incelenerek, olanaklı ise inceleme konusu bu dosyayla birleştirilmesi, olanaklı değilse o dosyanın aslı veya onaylı örneği denetime olanak sağlayacak şekilde eklendikten sonra tüm dilekçe ve yakınan anlatımları birlikte değerlendirilerek hükümlü hakkında 5237 Sayılı T.C.K.nın 168. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanma olanağının belirlenmesi zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, hükümlü Z
A...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, 9.8.2005 gün, 2005/348 değişik iş sayılı ek kararın açıklanan sebeplerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy