(5237 S. K. m. 142) (5271 S. K. m. 150, 231)
Dava ve Karar: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2008 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç gününe göre dosya görüşüldü:
5237 s. TCY.nın 142. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında öngörülen cezaların alt sınırı, 17.12.2006 gününde yürürlüğe giren 5560 s. Kanunun 21. maddesi ile değişik 5271 s. CMK'nun 150/3. maddesi ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.12.2006 tarih ve 2006/8-317-319 s. kararı karşısında tebliğnamedeki iki numaralı bozma düşüncesi benimsenmemiş, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve kanuna aykırılık bulunmadığından, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Hükümden sonra 8.2.2008 tarih ve 26781 s. Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 s. Kanunun 562. maddesiyle değiştirilen 5271 s. CMK'nun 231/5-14. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık R. G.'in temyiz itirazı ve tebliğnamedeki bozma düşüncesi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeple BOZULMASINA, 27.04.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy