(5237 S. K. m. 43, 141, 142, 143, 151) (5275 S. K. m. 98, 101) (5252 S. K. m. 9) (7201 S. K. m. 22) (765 S. K. m. 80, 81, 491) (5271 S. K. m. 253, 254)
Dava ve Karar: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/03/2009 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç gününe göre dosya görüşüldü:
5275 S. Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 S. Türk Ceza Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasanın 9/1. maddesinin açık hükmüne dayalı olarak 5237 S. TCY'nın hükümlü yararına olan hükümlerinin uygulanması bakımından Mahkemece duruşma yapılmaksızın, hükümlü E. Y. hakkında verilen 12.7.2005 tarih ve 2004/491-2004/760 s. Ek Kararın itiraz olanağı bulunan kararlardan olmayıp, temyizi olanaklı kabul edildiği gibi 12.7.2005 tarih ve 2004/491-2004/760 s. kararının da 7201 s. Tebligat Yasanını 22. maddesine aykırı olarak, tebligatı alan hükümlünün yeğeninin ehil olup olmadığı belirtilmeden usulsüz şekilde tebliğ olunduğunun anlaşılması karşısında, hükümlünün öğrenmeyle başlayan süre içinde temyiz isteminde bulunduğu kabul edilerek Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin itirazın reddine ait 17.1.2006 tarih ve 2006/7 s. kararın kaldırılmasıyla yapılan incelemede;
5275 s. Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yasasının 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 s. Türk Ceza Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/1. maddesi uyarınca kural; lehe kanunun belirlenmesi ve uyarlanmasına ait kararların dosya üzerinden verilebilmesidir.
Ancak;
(a) Önceki kanuna göre sonraki kanun suçun öğelerinde, değişiklik yapmışsa,
(b) Önceki kanunun türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni kanun tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,
(c) Önceki kanuna göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni kanun uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı yada eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa,
Duruşma açılmak suretiyle bütün bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.
İnceleme konusu karara gelince;
Saat 22:30 sıralarında yakınanın satış için park ettiği minibüsün camını kırarak teybini çalan hükümlü E. Y.'ın, hırsızlık yapmak için olay yerinde bulunan sair bir minibüsünde camını kırdığı sabit kabul edilerek temyiz edilmeksizin kesinleşen Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2004 tarih ve 491-760 s. kararıyla 765 s. TCY'nin 491/2, 80 ve 81/2-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 10 tarih hapis cezasıyla hükümlendirildiği, 1.6.2005'te yürürlüğe giren 5237 s. TCY.nın uyarlanması istendiğinde ise; aynı kanunun 141/1. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezasından anılan Kanunun 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılıp cezanın bireyselleştirilmesi amacına yönelik takdir hakkı kullanılarak 1 yıl 3 ay hapis cezasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında;
1- 5252 s. Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili tüm hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 s. TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 s. TCY.nın 491, 492 ve 493/1. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olup, 30.12.2004 tarih ve 491-760 s. ilamla belirlenen 1 yıl 4 ay 10 tarih hapis cezasının miktar bakımından kazanılmış hak oluşturduğu, uyarlama amaçlı kanunun yanlış yorumlanması suretiyle infaz aşamasındaki lehe uygulamaların ise kazanılmış hak oluşturmayacağı, hükümlü E. Y.'ın eyleminin 5237 S. TCY'nın 142/1-b, 143/1 maddelerine uyan hırsızlık ve 151/1. maddesi uyarınca zarar verme suçlarını oluşturduğu gözetilerek, suçun gece işlenmesi sebebiyle artırım oranının ve her bir suç yönünden temel cezaların belirlenmesi, zarar verme suçu yönünden 5560 s. Kanunun 25. maddesi ile değişik 5271 s. CMK.nin 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesindeki yöntem izlenerek uzlaşma girişiminde bulunulması için duruşma açılıp cezanın bireyselleştirilmesi amacına yönelik takdir hakkının nedenleri de gösterilerek lehe kanunun belirlenmesi gerekirken dosya üzerinden inceleme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Sanık hakkında mahkemece uygulanan 765 S. TCY'nın 491/2, 80 ve 81/2-3. maddeleriyle aynı suça uyan 5237 s. TCY'nın 142/1-b, 143/1 ve 151/1. maddelerinin ayrı ayrı ve bir tüm olarak uygulanması sonucunda Mahkemece 765 s. Kanun uyarınca kurulan hükmün hükümlü yararına olduğunun gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, hükümlü E. Y.'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan kararın açıklanan sebeplerle istek gibi BOZULMASINA, 11.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy