(765 S. K. m. 523) (5237 S. K. m. 7, 168) (5271 S. K. m. 231)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 765 sayılı TCK'nın 523 üncü maddesinde öngörülen düzenlemeyle 5237 sayılı TCK'nın 168 inci maddesinde öngörülen düzenlemenin farklı koşullara bağlı olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 168 inci maddesinde mağdurun zararının giderilmesinin uygulama koşulu olarak belirtilmesine karşın, 765 sayılı TCK'nın 523 üncü maddesinde öngörülen satın alan üçüncü kişilerin zararlarının karşılanmasının sonraki Yasa'da etkin pişmanlık müessesesinin uygulama koşulları arasında sayılmadığı anlaşıldığından; somut olayda, sanık ve suç arkadaşının, gece vakti Devlet okulunun içindeki kantine okula ait eşyaya zarar vermek suretiyle girip içeriden çaldıkları mal ve eşyanın bir kısmını sakladıkları yeri göstermek suretiyle iade ettikleri, bir kısmını da sattıkları kişinin adını vererek geri alınmasını sağladıkları ve geri kalanının iade edilmediğinin anlaşılması karşısında; kantin işleticisi olan yakınana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4 üncü maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması ve sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3 üncü maddeleri ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14 üncü maddelerinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesi ışığında lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522/1 (pek hafif), 59/2 nci maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-a, 143/1, (uygulama koşulları varsa 168/1 - 4), 62/1, 53, 116/2 - 4, 119/1-c, 62/1, 53, 152/1-a, 62/1, 53 üncü maddelerinde öngörülen cezaların alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3, 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14 üncü maddeleri ışığında lehe olan yasanın yerinde yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık İ. D. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy