(5271 S. K. m. 231) (5237 S. K. m. 53, 58, 145, 168)
Dava: Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Sanıklar hakkında, tekrar suç işlemeyecekleri yönünde kanaat oluşmadığı gerekçesiyle 5231 Sayılı Kanunun 51. maddesindeki erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği, aynı gerekçenin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 5271 Sayılı C.M.K.nın 231/6-b maddesi uyarınca da aranan şartlardan olduğunun anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede,
Sanık M. A.'nın adli sicil kaydında, tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 5237 Sayılı T.C.K.nın 58. maddesinin uygulanmaması, sanık A.K.'in adli sicil kaydındaki cezaların infaz edilip edilmediği, yerine getirilmiş ise, infaz tarihi araştırılıp, denetime olanak sağlanması bakımından bu ilamların onaylı örneği dosyaya getirtilerek sonucuna göre; 5237 Sayılı Kanunun 58/6-7. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yakınanın zararının soruşturma aşamasında giderildiğinin kabul edilip anlaşılması karşısında; 5237 Sayılı T.C.K.nın 168/1. maddesi uyarınca, sanıkların cezalarından 1/2 oranından daha fazla miktarda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza tayini,
5237 Sayılı Kanunun 145. maddesinde tanımlanan değerin azlığının yeni yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacıyla suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca sanıkların cezalarından indirim yapılması.
Sanıkların T.C.K.nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanıklar F. K., M. A., O. T., A.K. savunmanıyla sanık F. K., M. A. ve O. T.'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanıklar hakkında 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı C.M.U.K.nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 04.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy