(5237 S. K. m. 142)
Dava: Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Yaklaşık 2 aydır yakınanın marangoz atölyesinde çalışan sanığın, yakınanla beraber yemek yiyip, alkol alırken tuvalete gitmek için yanından ayrılıp elinde bir bıçakla geri geldikten sonra, yakınanın boynunu çehrede sabit iz oluşturacak şekilde kesip, üzerindeki parasını ve cep telefonunu aldığı olayda;
Yakınanın kolluk beyanlarında kendisinin 15 Temmuz 2005 tarihinde Marangozhane işletmeye başladığını, 14 Eylül 2005 tarihinde ise sanığı işçi olarak yanına aldığını, geldiği günden beri sanığın yanlış bir hareketi olmadığını, olay günü de beraber yemek yediklerini ve alkol aldıklarını, sanığın bir ara tuvalete gittiğini, döndüğünde elinde bir bıçak olduğunu ve bunu boğazına dayadığını, engellemek istediğinde, zarar vermeyeceğini söyleyen sanığın talimatıyla ellerini masaya koyduğunu, sanığın ise bıçağı sürterek boğazını kestiğini ve üzerindeki parasını ve cep telefonunu istediğini, 105 TL parasını ve cep telefonu alan sanığın jandarmayı arayıp olayı bildirdikten sonra yanından kaçtığını ifade ettiği, 08.11.2005 tarihli Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben yazdığı dilekçesinde ise; kendisinin mülkiyeti başkasına ait marangoz atölyesinde kiracı olduğunu, sanığın da yanında işçi olarak çalıştığını, eşinden ayrı olup kalacak yeri olmadığından sanığın atölyede yatıp kalktığını, hatta kendisinin de orada kaldığını, gayriresmi ortağı olan M.T. isimli şahsın sanığın ve kendisinin masraflarını karşılayıp, harçlıklarını verdiğini ve maddi destek sağladığını belirttiği aşamalardaki diğer beyanlarında da olayı benzer şekilde anlatıp sanıkla işçi olarak çalışması konusunda anlaşırken maaş vermeyi taahhüt etmediğini, ancak her türlü yiyecek, içecek, sigara masrafını karşılayacağını, yatacak yer vereceğini ve cebine harçlık koyacağını taahhüt ettiğini, sanığın da bunu kabul ettiğini, sanığa borcu bulunmadığını, olay öncesinde sanığın kendisinden para talebi olmadığını söylediği;
Sanığın ise kolluktaki ifade alma sırasında susma hakkını kullanıp Savcılık beyanlarında yakınanın yanında 3 aydır çalıştığını belirterek, yaptıkları anlaşmaya göre kendisinin marangozhanedeki ek binada kalacağını, zaman zaman harçlık alacağını, olay tarihine kadar da 170 TL para aldığını, yakınanın da hafta içlerinde marangozhanede kaldığını ve sürekli beraber yiyip içtiklerini, kendisine kötü davranıldığını söyleyemeyeceğini ancak zaman zaman aşağılayıcı tavırlar olduğunu, son zamanlarda cebinde parasının kalmadığını, kişilik olarak para isteyemediğini, bu sebeple müştekinin vermesini beklediğini, olay günü ise yine beraber yemek yiyip alkol aldıklarını, yakınanın kendisine sinkaflı sözler söylemesi üzerine bıçağı alarak boğazına dayadığını ve keser gibi yaparak çektiğini, yakınana bir işyerinde huzur olması lazım dediğini; sonra telefonunu alıp olayı kolluğa bildirdiğini ve cebindeki paralarını da istediğini, kendince paraların çalışmasına karşılık olduğunu düşünüp aldığını ve yaklaşık 100 TL para ve cep telefonuyla olay yerinden ayrıldığını, ifade ettiği, tutuklanma talebiyle sevk edildiği Sulh Ceza Mahkemesindeki sorgusunda da benzer anlatımda bulunduğu, 02.05.2007 tarihli Karacabey Asliye Ceza Mahkemesindeki talimat beyanlarında ise, yakınanın yanında yatıp kalkma ve belli ücret karşılığında çalıştığını, kendisine küfür etmesi üzerine bıçağı boğazına dayayıp cebindekileri isteyip aldığını, söylemesine karşın 27.11.2007 tarihli Bursa Ağır Ceza Mahkemesindeki sorgusunda patronu olan yakınandan alacaklarını istediğinde yakınanın kendisine küfür ettiğini, buna kızıp bıçak çekerek 105 TL para ve telefonunu aldığını, kendisinin yakınanın yanında üç ay çalıştığını ve sadece 75 TL alabildiğini, yakınan kendisine küfür ettiği için bıçak çektiğini, ödemede bulunmadığı için de parasını aldığını savunduğu anlaşılmıştır.
Hakim dosyaya yansıyan iddia, savunma ve delilleri değerlendirerek olayın gerçekte nasıl olduğunu saptar. Öncelikle eylemin bir suç teşkil edip etmediğini; ediyor ise uygulanacak normu belirler.
Somut olaya gelince, sanıkla yakınan arasında sanığın yakınanın yanında çalışmasından kaynaklanan bir hukuki ilişki olduğu tartışmasızdır. Ancak mahkemece belirlenmesi gereken husus sanığın bu hukuki ilişkiden kaynaklanan alacağının bulunup bulunmadığı ve eylemi bu alacağını tahsil amacıyla gerçekleştirip gerçekleştirmediğidir.
Hal böyle olunca; öncelikle yakınanın 08.11.2005 tarihli dilekçesinde M.T. isimli ortağının kendisine ve yakınana harçlık verip maddi destek olduğunu belirttiğinin anlaşılması karşısında, adı geçenden sanığa çalışması karşılığında verdiği para miktarının ve sanığın hak edip de alamadığı bir paranın olup olmadığı sorulduktan sonra, sanığın var olduğunu beyan ettiği alacağının ve suçu da bu sebeple işleyip işlemediğinin akıllardaki duraksama ve şüpheleri ortadan kaldıracak şekilde tespit edilmeden; sanığın yakınandan alacağını istediği vermeyince de kızıp bıçakla yaralayıp alacağını kendisinin tahsil ettiği yönündeki beyanlarına hangi sebeplerle üstünlük tanındığı da karar yerinde denetime olanak verecek şekilde yeterli ve inandırıcı gerekçelerle açıklanıp tartışılmadan eksik soruşturmayla yetinilip duruşmaya devamla yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebeple istem gibi BOZULMASINA, 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı C.M.U.K.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 26.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy