(2709 S. K. m. 40) (5237 S. K. m. 53, 58) (5271 S. K. m. 34, 231, 232)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Gerekçeli kararın tebliğ edildiği gün, sanığın cezaevinde bulunup bulunmadığının araştırılmadığı ve T.C.Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak temyiz yasa yoluna başvurulabileceğinin hükümde gösterilmediği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
1- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi gözardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,
2- Hangi mahkumiyetin tekerrüre esas alındığı, tekerrür koşulları bulunup, bulunmadığı, hükümlü hakkında kaçıncı kez tekerrür hükümlerinin uygulandığı ve mahkumiyet hükmünün denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmesi bir yasa normudur.
Hal böyle olunca; 5237 sayılı TCK'nun 58/7. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilebilmesi için, sanıkların tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmünün hangisinin olduğunun denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık E. K. ve Ş. D.'in temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy