(5237 S. K. m. 149, 150) (5235 S. K. m. 12) (5271 S. K. m. 309)
Dava: Zincirleme biçimde tehdit, tefecilik ve sövme suçlarından sanıklar A. K., M. Ö. ve Ş. K. haklarında yapılan yargılama sırasında, sanıkların eylemlerinin nitelikli yağmaya teşebbüs suçu kapsamında kalabileceği ve bu durumda yargılama yapma görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.10.2011 tarihli ve 2011/327 esas, 2011/302 Sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne, görevsizlik kararının kaldırılmasına dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23.12.2011 tarihli ve 2011/797 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 20.02.2012 gün ve 2012.2894.10739 s. kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2012 gün ve KYB/2012/59534 Sayılı ihbar yazısıyla infaz dosyası 22.03.2012 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:
Karar: Anılan Yazıda;
(Dosya kapsamına göre, müşteki H. Y., sanıklardan Ş. K.'den 5.000,00 Türk lirası ödünç para aldığını, ancak faiziyle birlikte 7.000,00 TL. olarak geri ödediği halde, sanıkların tehdit ve hakaretle fazladan 3.000,00 TL daha istediklerini beyan etmesi, keza sanık Ş.'un müştekiye 5.000,00 TL. ödünç para verdiğini, müştekinin borcundan kurtulmak için iftira attığını belirtmesi karşısında, alacağın hukuki bir ilişkiden kaynaklandığı yönünde delillerin mevcut olduğu, bu halde eylemin 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150/1. maddesi kapsamında değerlendirilebileceği, kaldı ki sanıkların müştekiye ve eşine yönelik olarak gerçekleştirdikleri eylemlerin aralarında hukuki bir ilişki olmasa dahi 5237 Sayılı Kanun'un 149/1. maddesi kapsamında değerlendirilebileceği ve bu suça bakma görevinin de münhasıran ağır ceza mahkemesine ait olduğu (5235 Sayılı Kanun'un 12. maddesi) nazara alındığında, İtirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 Sayılı C.M.K.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) dairemizden istenilmiştir.
Sonuç: Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının gönderme yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden, kabulüyle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilip kesinleşen, 23.12.2011 tarih ve 2011/797 değişik iş sayılı kararın, 5271 Sayılı C.M.K.nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy