(5237 S. K. m. 6, 53, 141, 142) (5271 S. K. m. 42) (7201 S. K. m. 21) (5275 S. K. m. 108)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: 31.05.2012 tarihinde sanığın yokluğunda verilen hükmü, sanığın 24.01.2013 tarihinde yasal süreden sonra temyiz ettiği ve dilekçesinde; bildirdiği adrese, yokluğunda verilen 2008/1289 Esas-2012/521 sayılı kararın tebliğ edilmediğini, bu sebeple temyiz hakkını kullanamadığını belirterek eski hale getirme isteminde de bulunduğu anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK'nun 42 nci maddesi uyarınca eski hale getirme istemi konusunda karar verme görevi, bu istemle birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan bu hususların incelemesi Yargıtay'a ait olup, sanığın bildirdiği son adrese gerekçeli karar tebliğ edilmeden, 7201 sayılı Yasanın 21 inci maddesine göre yapılan tebligatın geçersiz olduğu bu suretle sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ve öğrenme tarihi itibariyle süresinde kabul edilen temyiz talebinin incelenmesinde;
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108/2 nci maddesi uyarınca mükerrirlik uygulamasına adli sicil kaydındaki tekerrüre esas en ağır ceza olan Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 2005/1522 esas, 2006/842 karar sayılı ilamının dikkate alınması gerektiğinin düşünülmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş;
Ancak;
1- Sanığın; cafe içerisinde, katılanın masa üzerinde bıraktığı cep telefonlarını çaldığının anlaşılması karşısında eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde aynı yasanın 141/1 inci maddesiyle hüküm kurulması,
2- Katılanın anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre; hırsızlık eyleminin saat 15.30 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi tanımlamasında gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 143 üncü maddesiyle artırım yapılması,
3- Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1 inci maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2 nci fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3 üncü fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık B. Ö.'ün temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 inci maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 19.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy