(5237 S. K. m. 109) (5271 S. K. m. 150, 234, 326) (1412 S. K. m. 318)
Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/05/2015 ve 13/02/2018 tarihli tebliğnameleri ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Hükmedilen cezanın miktarına göre, sanık ... savunmanının olanaklı bulunmayan duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cebir kullanarak gerçekleştirdikleri anlaşılmakla, temel cezanın TCK’nin 109/2. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, aynı Yasa’nın 109/1. maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle noksan ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine, 5271 sayılı CMK'nin 326/2. maddesine aykırı biçimde ‘Yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak tahsil edilmesi’ biçiminde karar verilmesi,
2-Yaşı küçük mağdur için zorunlu vekil ve sanıklara zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 150/3, 234/2. maddeleri gereği savunmanlara ve zorunlu vekile ödenen avukatlık ücretinin yargılama gideri olarak sanıklara yükletilmesine karar verilmek suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile savunmanları ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından ''Sanıklar ..., ... ve ... için atanan soruşturma aşamasındaki zorunlu müdafii ücreti 182.00 TL" ve "Sanıklar ..., ... ve ... için atanan kovuşturma aşamasındaki zorunlu müdafii ücreti 578.00 TL'nin sanıklardan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısımlarının çıkartılması suretiyle ve ''Yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak tahsiline'' ilişkin bölüm çıkarılarak, ‘Sanıkların her birinin sebebiyet verdikleri yargılama giderinin ayrı ayrı tahsil edilmesine’ cümlesinin ve “Mağdur vekil ücreti" kısmının çıkartılıp yerine, "Mağdur için atanan zorunlu savunman giderlerinin Hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)