(5237 S. K. m. 35, 53, 62, 63, 149) (5271 S. K. m. 307)
Mağdur ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 149/1-a-c-h, 35, 53, 63, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen verilen 30.06.2015 gün ve 2015/233 Esas ve 2015/213 karar sayılı hükmü sanık ... savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6.Ceza Dairesi 11.02.2016 gün ve 2015/6826 Esas, 2016/712 Karar sayı ile;
"B-) Sanığın, yakınan ...'a karşı işlediği yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Mağdur ...'ın emniyetteki anlatımına göre, sanığın kendisinden de para istediği ancak parasının olmadığını söyleyerek vermediği, olayın devamında diğer mağdur ... ...'ün, telefonunu iade etmesini istediğinde sanığın, ...'den aldığı telefonu vermemek için mağdurlara yönelik bıçak kullandığı somut olayda; oluş ve dosya kapsamı itibariyle, müşteki ...'a yönelik yağmaya teşebbüs suçunun işlendiğini gösterir kanıtlar açıklanmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması" şeklinde bozulmasına karar verilmiştir.
Bozma sonrası Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2016 gün 2016/151- 2016/93 sayılı kararı ile;
“Sanık ... hakkında mahkememize nitelikli yağma ve nitelikli yağma suçuna teşebbüsten açılan kamu davasında mahkememizce 30/06/2015 tarih, 2015/233 esas, 2015/213 karar sayılı ilam ile sanığın mahkumiyetine müşteki ... ... ve müşteki ... Yazar yönünden mahkumiyetine karar verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 11/02/2016 tarih, 2015/6826 esas, 2016/712 karar sayılı ilamıyla sanığın ... ...'e karşı işlemiş olduğu yağma suçundan onama kararı verdiği, ...'a yönelik yağmaya teşebbüs suçunun işlendiğini gösterir kanıtlar açıklanmadan yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi sebebiyle bozma kararı verilmesi üzerine yapılan yargılamada mahkememizce verilen 30/06/2015 tarih, 2015/233 esas, 2015/213 karar sayılı ilamda belirtildiği şekilde sanığın müşteki ...'a karşı eylemi hakkında ayrıntılı bir şekilde gerekçe yazılmış olduğundan ve buna göre,
"Sanığın savunması, müştekilerin beyanı, teşhis tutanağı ve dosyadaki belgelerin birlikte değerlendirilmesinde, sanık ... savunmasında, isnat edilen yağma suçunu işlemediğini, müşteki ... ...'ün cep telefonunu ve parasını yağmalamadığını, arkadaşlarıyla birlikte gezdiğini söylemiştir. Müşteki ... ... beyanında, hazırlıkta şikayetçi olmasına rağmen duruşmada şikayetinden vazgeçmiş olup, olay günü 20:30 sıralarında Anafartalar Mahallesi 100. Yıl Çarşısı üzerinde otobüs durağında arkadaşı ... ile beklerken 3 kişinin yanına yaklaştığını, kendilerinde para olmadığını söyleyerek 2.- TL kendilerinden para istediklerini, para olmadığını söyleyince telefonu istediklerini, telefonda da kontör olmadığını söyleyince ödemeli arayacağız diyerek telefonu zorla elinden çekerek aldıklarını, bunun üzerine kendilerinin de arkadan yürüdüklerini, İnebolu sokağa doğru yürüdüklerinde paran varsa ver yoksa zorla alırım diye beyanda bulunulması üzerine cebindeki 15.- TL parayı şahsa verdiğini, aynı şekilde diğer arkadaşı ...'den de talepte bulunulduğunu, arkadaşı itiraz edince hazırlıkta parayı isteyen şahsın cebinden sustalı tabir edilen bıçak çıkardığını beyan ettiği ancak duruşmada bıçak mıydı değil miydi diyerek bıçağa benzer bir şey salladığını söylediği, bunun üzerine kendilerinin korkup kaçtıklarını, kendilerinden telefon isteyen kişiyi her ne kadar hazırlıkta teşhis edememiş ise de duruşmada açıkça teşhis ederek bu kişinin sanık ... olduğunu beyan etmiştir. Ayrıca telefonla ilgili zararının yargılama aşamasında giderildiğini, parayla ilgili olarak da ödeme yapılmadığını ancak kısmi ödemeye de muvafakat ettiğini söylemiştir. Müşteki ..., arkadaşı ... ... ile Anafartalar Mahallesi 100. Yıl Çarşısı önünde otobüs beklerken hiç görmedikleri 3 şahsın yaklaşarak kendilerinden paraları olmadığını beyan ederek 2 lira para istediklerini, paralarının olmadığını söyleyince telefonunu istediklerini, kendisinin bu şahıslardan birini ittiğini, parayı kendisinden alamadıklarını ancak ...'nin telefonunu zorla çekerek aldıklarını, daha sonra yürümeye başlamaları üzerine kendilerinin de arkadan gittiklerini, İnebolu sokağa doğru yürürken bu şahısların paran varsa ver yoksa zorla alırım dediklerini, itiraz edince hazırlıkta sustalı tabir edilen bıçağın çekilerek kendilerine sallandığını ve arkadaşından 15.- TL para ile cep telefonunu zorla aldıklarını ve teşhis edemediklerini beyan etmesine rağmen duruşmada açıkça ... ...'u teşhis ettiğini söylemiştir. 26/03/2015 günü müşteki ... ... tarafından sanık ... ile ilgili fotoğraf teşhis tutanağı düzenlenmiştir. Sanıkların eylemlerinin değerlendirilmesinde, olay günü müştekiler ... ... ve ...'ın Anafartalar Mahallesi 100.Yıl Çarşısı önünde otobüs duraklarında bekledikleri sırada sanık ...'un da içinde bulunduğu 3 kişinin müştekilerin yanına gelerek yol paraları olmadığını söyleyerek müştekilerden 2.-TL para istedikleri, müştekilerin para olmadığını söylemeleri üzerine, sanık ...'ın bu kez müşteki ... ...'ten cep telefonunu istediği ancak müştekinin kontörü olmadığını söylemesine rağmen ödemeli ararız diyerek sanık ...'un müştekinin elinden zorla telefonu aldığı ve o mahalde bulunan İnebolu sokağa doğru yürüdükleri, bunun üzerine müştekilerin de sanığın arkasından yürüdükleri, daha sonra sanığın müştekilere dönerek para varsa verin yoksa zorla alırım demesi üzerine müşteki ... ...'ün 15 lira para verdiği, müşteki ...'ın herhangi bir şekilde para vermediği gibi itiraz ettiği, bunun üzerine sanığın cebinde taşıdığı ve müştekiler tarafından hazırlıkta açıkça sustalı bıçak olarak tabir edilen bıçağı çekmesi üzerine müştekilerin korkarak kaçtıkları ancak duruşmada ise bıçağa benzer bir şey çekildiğini beyan ettikleri, daha sonra müştekilerin polis karakoluna giderek fotoğrafla sanığı teşhis ettikleri, duruşmada da açıkça telefon ve parayı alan kişinin sanık ... olduğunu beyan ettikleri göz önüne alındığında sanığın müşteki ... ...'e karşı eyleminde gasp suçunun unsurlarının oluşması sebebiyle mahkumiyetine karar verilmiş olup müştekinin kısmi ödemeye de muvafakat vermesi sebebiyle sanık lehine etkin pişmanlık hükümleri uygulanmış olup sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları göz önüne alınarak TCK.nin 62. maddesi sanık lehine uygulanmıştır. Sanığın müşteki ...'a karşı eyleminde ise sanığın herhangi bir şekilde ...'dan telefon ve para alamadığı, eylemin bu şekliyle teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşıldığından sanığın yağma suçundan cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir. Sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları göz önüne alınarak TCK.nın 62. maddesi sanık lehine uygulanmıştır."
Buna göre sanığın ... ...'e karşı eylemi Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 11/02/2016 tarih, 2015/6826 esas, 2016/712 karar sayılı ilamıyla onanmış olduğundan ve mahkememizce de müşteki ...'a karşı eylem konusunda,
"Müşteki ...'ın herhangi bir şekilde para vermediği gibi itiraz ettiği, bunun üzerine sanığın cebinde taşıdığı ve müştekiler tarafından hazırlıkta açıkça sustalı bıçak olarak tabir edilen bıçağı çekmesi üzerine müştekilerin korkarak kaçtıkları ancak duruşmada ise bıçağa benzer bir şey çekildiğini beyan ettikleri, daha sonra müştekilerin polis karakoluna giderek fotoğrafla sanığı teşhis ettikleri, duruşmada da açıkça telefon ve parayı alan kişinin sanık ... olduğunu beyan ettiklerinin göz önüne alındığı" şeklinde ayrıntılı gerekçe belirtilmiş olduğundan Yargıtay bozma ilamına karşı direnme kararı vermek gerekmiştir. ” gerekçesi ile ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.
Bu hükmün sanık savunmanı ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "ONAMA" istekli 30.06.2016 2016/267083 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilen dosya;
5271 sayılı CMK'nın 307/3. madde ve fıkrasının 2. cümlesini değiştiren ve geçici 10.maddesini düzenleyen, 02/12/2016 gün, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 36. maddesi uyarınca; "Direnme üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gelen ve henüz karara bağlanmamış olan dosyaların, öncelikle kararına direnilen Daire tarafından incelenmesinin zorunlu kılınması karşısında;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığının 07/12/2016 gün, 2016/1121 Esas ve 2016/1090 sayılı kararı ile Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve oluş ve dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk üzerine atılı yağma suçu sübut bulmadığı halde hakkında verilen mahkumiyet kararının gerekçe ve sonuçları itibariyle yerinde görülmediğinden bozulmasına dair; Dairemizin 11.02.2016 ve 2015/6826 Esas, 2016/712 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2016 gün 2016/151 Esas ve 2016/93 Karar sayılı ilamındaki direnme kararı yerinde görülmediğinden, CMK'nin 307/3.maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilmiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.06.2017 tarih ve 2017/6-603 esas, 2017/337 karar sayılı kararı ile "Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında teşebbüs aşamasında kalan nitelikli yağma suçundan yetersiz gerekçe ile mahkûmiyet hükmü kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkin ise de, hazır bulunan sanığa son sözleri sorulmadan yargılama bitirilmek suretiyle hükmün tesis ve tefhim edilmesi, CMK'un 216/3. maddesine açıkça aykırılık oluşturduğundan, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuran bu usule aykırılık nedeniyle yerel mahkeme direnme hükmünün diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına" karar verilmiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun anılan bozması sonrası Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2017 gün 2017/411- 2017/271 sayılı kararı ile;
"Sanığın da aralarında bulunduğu üç şahsın mağdur ...'den parasını ve cep telefonunu istedikleri, mağdur ...'in hem parasını hem de cep telefonunu vermemek için direndiği, mağdurun direnmesi nedeniyle şahısların mağdur ...'e ait para ve cep telefonunu alamadıkları, bu suretle sanığın da aralarında bulunduğu şahısların mağdur ...'e karşı tehdit ve cebir kullanmak suretiyle yağma suçunu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başladıkları, ancak mağdurun şahısları eliyle itmek suretiyle direnmesi üzerine suçu tamamlayamadıkları sabit görülmüştür. Mağdurlar aynı zaman diliminde aynı davranışlara maruz kalmış olup, mağdur ...'den cebir yoluyla cep telefonu tehdit yoluyla da parası alındığı halde mağdur ...'in direnmesi nedeniyle ...'e yönelik olarak sanık suçu tamamlayamamıştır.
Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 11/02/2016 tarihli bozma ilamında sanığın mağdur ...'den para istediği hususu kabul edilmiş ancak sanığın mağdur ...'den aldığı telefonu vermemek için mağdurlara yönelik bıçak kullandığı belirtilmiştir. ... mağdur ...'in kendisinden para istenmesi üzerine şahıslardan birini eliyle itmesi suretiyle direndiği hususu ve sanığın mağdurlara yönelik bıçak kullanma amacının...den almış olduğu cep telefonunu geri vermemekten ziyade mağdurların kendisine para vermelerini sağlamaya yönelik olduğu mahkememizce tüm dosya kapsamı ve olayın oluş şekli itibariyle sabit görülmüştür. "Gerekçesi ile tekrar ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.
Bu hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "ONAMA" istekli 22.05.2018 tarihli 2018/30748 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilen dosya;
5271 sayılı CMK'nin 307/3. madde ve fıkrasının 2. cümlesini değiştiren ve geçici 10.maddesini düzenleyen, 02/12/2016 gün, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 36. maddesi uyarınca; "Direnme üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gelen ve henüz karara bağlanmamış olan dosyaların, öncelikle kararına direnilen Daire tarafından incelenmesinin zorunlu kılınması karşısında;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığının 07/12/2016 gün, 2016/1121 Esas ve 2016/1090 sayılı kararı ile Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.
Oluş ve dosya kapsamına göre, Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2017 gün, 2017/411-2017/271 sayılı direnme kararı yerinde görüldüğünden,
"Dairemizin 11.02.2016 ve 2015/6826 Esas, 2016/712 sayılı bozma kararının" kaldırılmasına,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)