(5271 S. K. m. 231, 286, 288, 294, 298, 299, 301) (5237 S. K. m. 50, 51, 62, 168)
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle; dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hükmedilen cezaların tür ve süresine göre, sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı Kanununun 299/1. maddesi gereğince reddedilerek yapılan temyiz incelemesinde;
I- Sanıklar ..., ... hakkında mağdur ...’ye yönelik yağma ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdurlar ... ve ... yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı açılan temyiz davasının incelemesinde;
Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
II-) Sanıklar ..., ... hakkında mağdur ... yönelik nitelikli yağma suçundan mahkumiyetlerine dair yerel mahkeme hükmüne yönelik “İstinaf İsteminin Esastan reddi” kararına ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... savunmanının temyiz isteminin, sanığın beraat etmesi gerektiği, mahkumiyet hükmünde gerekçe bulunmadığı, sanığın eyleminin yaralama suçu bakımından irdelenmesi gerektiği, zararının giderildiğini, sanık ... savunmanının temyiz isteminin sanığın beraat etmesi gerektiği, sanığın yargılama aşamasında ve duruşmada sergilediği tutum ve davranışlarının dikkate alınmadığı, cezanın artırım ve indirim nedenleri ile lehe olan hükümlerin uygulanmasında hataya düşüldüğü yönünde olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Oluş ve dosya içeriğine göre, olay günü gece saat: 22.30 sıralarında parkta oturmakta olan mağdurların yanına gelen sanıkların bıçak göstermek suretiyle mağdur ...’a ait içerisinde 100 TL bulunan cüzdanı zorla aldıkları, suça sürüklenen çocuk ...'ın, sanıkların bulunabilecekleri yerleri göstermesi sonucu sanık ...’ın yakalandığı sırada yapılan üst aramasında, mağdura ait 90 TL paranın rızai iade olmadan ele geçirildiği, sanık aşamalardaki ifadelerinde de üzerinden ele geçirilen paranın kendisine ait olduğu yönünde savunmada bulunduğu, kalan 10 TL paranın ise mağdur ...’a vermesi için diğer mağdur ...’e kovuşturma aşamasında iade edilmesi şeklinde gelişen olayda, yağma suçunun unsurlarının oluştuğu, sanıklar hakkında TCK'nin 168. ve 62. maddelerinde düzenlenen etkin pişmanlık ve takdiri indirim nedenlerinin yasaya uygun olarak uygulandığı, yine verilen ceza miktarlarına göre de sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50, 51 ve 5271 sayılı CMK'nın 231. maddelerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, hükmün CMK'nın 230. madde gereğince gerekçe içerdiği görülmekle, sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında mağdur ... yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebebi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 02.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi. (¤¤)