(5237 S. K. m. 53) (5275 S. K. m. 106) (5271 S. K. m. 326)
Dava ve Karar: Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:
15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişiklik ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesine göre, sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği hususu gözetilmeden, kurulan mahkumiyet hükmünde, para cezası ödenmediği takdirde hapis cezasına çevrileceği hususu infazda gözetileceğinden; bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın neden olduğu yargılama giderinden ayrı sorumlu tutulması gerekirken 5271 sayılı CMK'nin 326/2. maddesine aykırı olarak "Eşit olarak tahsiline" şeklinde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkrasından “Sanıklardan eşit olarak tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “Sanık ...’in neden olduğu yargılama giderinin ayrı olarak alınmasına” tümcesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılanın temyiz itirazlarının; sanıklar ... ve ... hakkında silahla tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafi ile katılanın temyiz itirazlarının; sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen adli para cezasına yönelik sanık müdafii ve katılanın temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimler kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanıklar ...ve ...‘ın, avukatı ile görüşmek için ...İşhanına gelen mağduru iş hanının merdivenlerinden indiği sırada itekleyerek, silah tehditi ile iş hanının zemin katına indirip, darp ettikten sonra cüzdanını, araç anahtarını ve cep telefonunu alıp kaçtıkları, olayda; sanıkların eyleminin bir bütün halinde silahla, birden fazla kişi ile birlikte, iş yerinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, eylem ikiye bölünüp sanıklar hakkında yağma suçundan beraat, silahla tehdit suçundan mahkumiyet; sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan adli para cezası hükmü kurulması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin ve katılan ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27/01/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)