(765 S. K. m. 40, 81, 258, 456, 457)
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2001 gün ve 2001/408 Esas sayılı iddianamesiyle, görevli memura görevi sırasında etkin direnme, görevli memura görevi sırasında görevi nedeniyle bıçakla etkili eylem suçlarından sanık ... hakkında; 765 sayılı TCK’nin 258/2, 81, 456/2, 271, 457/1, 81 ve 40. maddeleri, sanık ... yönünden 765 sayılı TCK’nin 258/1. maddesi gereğince cezalandırılmaları talebiyle Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı; anılan Mahkemece verilen 04.07.2001 gün ve 2001/243 Esas, 315 sayılı karar ile, sanıkların eylemlerinin 765 sayılı TCK’nin 495/2. maddesi delaletiyle TCK’nin 497/1, 522, 31, 33 ve 40. maddeler kapsamında kalma ihtimalinin bulunduğu ve bu hususta yargılama yapma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesinin görevi dahilinde bulunması nedeniyle görevsizlik kararı verilerek dava dosyasının Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, anılan Mahkemenin 2001/83 Esas sırasına kaydedilen davanın yargılaması sırasında Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığının 14.11.2001 günlü ek iddianamesi ile, sanıklar ... ve ... haklarında bu sefer, geceleyin yağma suçundan 765 sayılı TCK’nin 64. maddesi delaletiyle TCK’nin 497/1, 522, 31, 33 ve 40. maddeleri gereğince cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılıp işbu dosya ile birleştirildiği; yargılamayı yürüten ilk derece Mahkemesi tarafından verilen 29.01.2002 tarih ve 2001/83 Esas, 2002/4 sayılı Karar ile, sanık ...’ın geceleyin yağma, müessir fiil suçlarından mahkumiyetine, sanık ...’ın geceleyin yağma suçundan mahkumiyetine, sanık ...’ın geceleyin yağma suçundan beraatine hükmolunduğu; açılan temyiz davası üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 08.11.2002 gün ve 2002/8049 Esas,12665 Karar sayılı ilamı ile;
“Sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün onanmasına, sanık ...’ın etkili eylem fiili yönünden 765 sayılı TCK’nin 456/2, 457/1. maddeleri ile hükmolunan cezanın TCK’nin 59/2 ve 81/1-3 maddelerinin uygulanması sırasında hesap hatası sonucu 3 gün fazla hapis cezası belirlenmesi, yağma suçunu işlemek veya bu suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla etkili eylem suçunun işlenmesi karşısında sanık hakkında TCK’nin 456/2, 457/1 maddeleri yanında 457/2 maddesi ile artırım yapılacağının gözetilmemesi, ...” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği; Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda anılan bozma ilamı üzerine verdiği 04.02.2003 gün ve 2003/1-2 sayılı kararı ile sanık ...’ın müessir fiil suçundan mahkumiyetine karar verildiği, kararın temyizi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 11.11.2003 tarih ve 2003/4940-8517 E-K sayılı kararıyla, sanık ... hakkında hükmolunan 3 sene 8 ay 7 gün hapis cezasının, “3 sene 7 ay 18 güne indirilmesi suretiyle” düzeltilerek onandığı; bu şekilde kesinleşen mahkumiyet hükmünün infaza verildiği, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK uyarınca sanıklar hakkında uyarlama yapılması yönündeki vaki talep üzerine dosyayı ele alan Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin 20/06/2005 tarih ve 2003/1 Esas, 2003/2 Karar sayılı ek kararı ile;
“1) Hükümlü ... hakkında 04/02/2003 tarih, 2003/1 Esas, 2003/2 Karar nolu ilamı ile görevli memura hayati tehlike geçirecek derecede silahla müessir fiil suçu yönünden 765 sayılı TCK'nin 456/2, 457/1, 457/2, 59/2, 81/1-3 maddelerinden verilen cezanın tekerrür nedeniyle artırılan kısmının 5237 sayılı TCK'de tekerrür nedeniyle artırım ön görülmediğinden 3 yıl 7 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına şeklinde değiştirilmesine, diğer kısımlar yönünden değiştirilmesine yer olmadığına,
2) 29/01/2002 tarih, 2001/83 Esas, 2002/4 sayılı karar ile hükümlü ...'ın geceleyin yağma suçu yönünden mahkumiyetine dair verilen kararın, 5237 sayılı TCK'nin lehe hükümler içermesi nedeniyle yargılama giderleri dışındaki tüm hüküm fıkralarının iptaline,
Hükümlü ...'ın eylemi hırsızlık olarak kabul edilip, 5237 sayılı TCK 141/1, 143/1, 145/1, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince 7 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verildiği; anılan kararın hükümlü tarafından temyiz edilmemesi üzerine 07/12/2006 tarihinde kesinleştirilen hükmün 12/04/2007 tarihinde infaza verildiği; Kararın infaz aşamasında, Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığının; “Hükümlü ... yönünden ek kararla verilen 7 ay 23 gün hapis cezası kesinleşmiş ise de; infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek hükümlüye atılı suçun 5237 sayılı TCK'nin 141/1. maddesi değil, aynı yasanın 149/1-a-c-h maddesi kapsamında kaldığı” gerekçesiyle kanun yararına bozma yoluna gidilmesi talepli 19/04/2007 gün ve 2007/10 sayılı yazısı üzerine, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 29.05.2005 gün ve 28082 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2007 gün ve KYB 2007/119490 sayılı ihbar yazısı üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 16/12/2010 tarih ve 2007/17711 Esas, 2010/20629 karar sayılı ilamı ile, ilk derece Mahkemesinin 20/06/2005 gün ve 2003/1-2 sayılı ek kararı kesinleşmediğinden kanun yararına bozma isteminin bu aşamada reddine, hükümlü ...'a anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulabileceği hususlarını taşıyan şerhli tebligat yapılıp buna ilişkin belge ve sunulduğu taktirde temyiz dilekçesi eklendikten sonra hükmün temyizi halinde evrakın gönderilmek üzere Mahkemeye iadesine karar verildiği; Yargıtay ilamında anılan eksikliğin giderilmesi üzerine anılan ek kararın 24/03/2011 tarihinde kesinleştiği, etkili eylem suçuna ilişkin 3 yıl 7 ay 18 gün hapis cezası ile söz konusu kanun yarınına bozma talebine konu olan hırsızlık suçundan verilen 7 ay 23 gün hapis cezalarının 31/03/2011 günü infaza verildiği; Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığının 04/04/2011 gün ve 2011/130-131-132 ilam sayılı yazıları ile, hükümlü ... hakkındaki mahkumiyet hükümleri yönünden kanun yararına bozma yoluna gidileceğinden bahisle infazın durdurulmasına karar verilmesinin talep edildiği; Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin 04/04/2011 gün ve 2003/1-2 sayılı ek karar (2) ve 25/04/2011 gün ve 2003/1-2 sayılı ek karar (3) sayılı kararları ile infazın durdurulduğu; anılan kararlar üzerine, Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığının 05/05/2011 tarih ve B.M.2011/714 sayılı fezlekesine dayalı olarak, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19.08.2011 gün ve 43858 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2007, 28.09.2011 gün ve KYB 2011/270894 sayılı ihbar yazısı ile kanun yararına bozma yoluna gidildiği; Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12/11/2012 gün ve 2011/19503 Esas, 2012/19833 karar sayılı ilamı ile; talebin kabulü ile yağma ve etkili eylem suçlarından hükümlü ... hakkında Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 20/06/2005 tarih ve 2003/1-2 sayılı ek kararın CMK'nin 309/4-a maddesi uyarınca bozulmasına karar verildiği; Bozma üzerine yargılamayı yürüten ilk derece Mahkemesinin 29/05/2013 gün ve 2013/44 Esas, 2013/58 sayılı kararı ile; hükümlü ... hakkında yağma suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 149/1-a-c-h-son maddesi gereğince temel ceza olarak 12 yıl hapis cezası belirlenip, aynı Yasanın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında takdiri indirim yapılmak suretiyle sonuçta; hükümlünün 10 yıl hapis; etkili eylem suçundan ise; 765 sayılı TCK'nin 456/2. maddesi uyarınca temel ceza 2 yıl olarak belirlenip, eylemin bıçakla işlenmesi nedeniyle aynı Kanunun 457/1. maddesi kapsamında 1/3 oranında artırım yapılarak 2 yıl 8 ay, 59/2. maddesi gereğince 1/6 oranında takdiri indirim yapılarak 2 yıl 23 gün hapis cezası ile mahkumiyetine, 765 sayılı TCK'nin 81/3 madesi gözetilerek tekerrür nedeniyle 1/12 artırım yapılmak suretiyle neticeten 2 yıl 3 ay 14 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği; Hükümlü savunmanı tarafından anılan bu karara karşı temyiz davası açılması üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 15.01.2018 gün ve 2014/7106 Esas, 2018/434 karar sayılı ilamı ile; yağma suçundan kurulan hükmün onandığı; etkili eylem suçundan kurulan hükmün ise; “Önceki ve sonraki kanun hükümlerinin blok halinde eyleme uygulanmasından sonra çıkan sonuçların kıyaslanması suretiyle lehe olan kanunun belirlenmesi gerektiği, 765 sayılı TCK hükümleri lehe olduğu kabul edildiği halde, 04.02.2003 gün ve 2003/1-2 sayılı hükümdeki cezanın Dairemizin 11.11.2003 gün ve 2003/4940-8517 sayılı düzeltilerek onama kararındaki 3 yıl 7 ay 18 gün hapis cezası olarak aynen infazı yerine, duraksamaya yer verecek şekilde TCK'nin 457/2. maddesi uygulanmayarak 5237 sayılı TCK'nin 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddelerine aykırı olarak karma uygulama yapılması” gerekçesi ile bozulduğu;
Bozmaya uyarak yürüten yargılama sonunda 765 sayılı TCK'nin lehe olduğunun saptanması halinde, uyarlama talebinin reddi ile Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 11.11.2003 gün ve 2003/4940 Esas, 2003/8517 Karar sayılı ilamına konu (Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesi’nin 04.02.2003 gün ve 2003/1-2 sayılı kararı) 3 yıl 7 ay 18 günlük kesinleşmiş mahkumiyet hükmünün aynen infazına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazda duraksamaya neden olacak şekilde yeni hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, müessir fiil suçundan kurulan (1) nolu hüküm fıkrası tamamen çıkartılıp, yerine; "Müdahile müessir fiil suçu yönünden uyarlama talebinin reddine, 04.02.2003 gün ve 2003/1-2 sayılı hükmün aynen infazına" ibaresi eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)