(5237 S. K. m. 31, 52, 151, 168) (5271 S. K. m. 309)
Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin 03/03/2015 tarihli ve 2015/1 esas, 2015/23 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 29/04/2020 gün ve 94660652-105-35-6619-2020-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21/05/2020 gün ve 2020/47611 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Dosya aslının temyiz incelemesinde olduğu belirtildiğinden onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlâl etme ve hırsızlık suçlarından hakkında hükmolunan mahkûmiyet hükümleri yönünden temyiz yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 19/12/2019 tarihli ve 2019/12637 esas, 2019/18727 karar sayılı ilâmında yer alan ''....Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Soruşturma aşamasında mağdurun zararının tamamen giderilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayin edilmesi yönünden mahallinde kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkün görülmüştür...'' şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, soruşturma aşamasında mağdurun zararının tamamen giderilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Uyaptan yapılan incelemede suça sürüklenen çocuk ile birlikte suçu işleyen sanık... hakkında İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/931 Esas ve 2015/41 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılamada mağdurun mahkemede olaydan 15-20 gün sonra sanık ...’in babasının zararını tamamen giderdiğini ve herhangi bir zararının olmadığını belirttiği, sanık ... hakkında mahkemece TCK’nın 168/1 maddesinin uygulandığı, kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.04.2019 tarih, 2018/12882 Esas ve 2019/5724 Karar sayılı ilamıyla kararın onandığının anlaşıldığı, olaydan sonra soruşturma aşamasında mağdurun zararının tamamen giderilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1.maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini nedeniyle kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin 03/03/2015 tarihli ve 2015/1 esas, 2015/23 sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan verilen hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, bozma uygulamaya yönelik olduğundan aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi gereğince, hükümden mala zara verme suçu ile ilgili kısmın çıkartılarak “hakkında 5237 sayılı TCK'nın 151/1 ve 31/3 maddeleri uyarınca hükmedilen 80 gün adli para cezası, aynı Yasanın 168/1. maddesi gereğince takdiren 2/3 oranında indirilerek 26 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek hükümlüye 21 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına verilen adli para cezasının, suça sürüklenen çocuğun sosyal ve ekonomik durumu ile diğer şahsi halleride göz önünde bulundurulmak suretiyle bir gün karşılığı 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddesi gereğince takdiren 20 TL kabul edilerek 420 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına’’ ibarelerinin yazılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 28/01/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)