İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Büyükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/09/2018 tarihli ve 2016/287 esas, 2018/696 sayılı kararına karşı yapılan itiraz üzerine, sanık ve sanık müdafiisi tarafından yapılan yasa yolu başvurusunun istinaf yolu açık olan hükümlere ilişkin olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı açıkça bir itiraz yolu başvurusu bulunmadığından bahisle, bir karar verilmesine yer olmadığına ilişkin mercii Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/11/2018 tarihli ve 2018/1497 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 07.10.2020 gün ve 94660652-105-34-12916-2020-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.10.2020 gün ve 2020-89093 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Dosya kapsamına göre, her ne kadar mercii tarafından sanık ve sanık müdafiine ait dilekçelerin istinaf dilekçeleri olup, bahse konu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı açıkça bir itiraz başvurusu bulunmadığından bahisle yazılı şekilde karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/12. maddesindeki, "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir" şeklindeki hükmü ile aynı Kanun'un 264. maddesindeki "(1) Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.(2) Bu hâlde başvurunun yapıldığı merci, başvuruyu derhâl görevli ve yetkili olan mercie gönderir" şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde,
Anılan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraz kanun yoluna tâbi olduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/11/2006 tarihli ve 2006/6-123 esas, 2006/229 karar sayılı ilâmı ile Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13/07/2009 tarihli ve 2009/8068 esas, 2009/10789 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerekmesi karşısında; sanığın yokluğunda verilen söz konusu kararda, başvurulacak kanun yolunun, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden itiraz yerine, istinaf olarak gösterilmesinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 264. maddesine göre, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı cihetle,
Büyükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/09/2018 tarihli kararına yönelik sanık ve sanık müdafiince süresinde istinaf talebinde bulunulduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanık ve sanık müdafiinin 06/10/2018 ve 10/10/2018 tarihli istinaf dilekçelerinin bu suç yönünden itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciince itirazla ilgili bir karar verilerek dosyanın çözüme kavuşturulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/11/2018 tarihli ve 2018/1497 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 11/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy