Mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 116/4, 119/1-c ve 52/2. maddeleri gereği 2.400,00 Türk lirası adli para ve 2 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2015 tarihli ve 2014/921 esas, 2015/1009 sayılı kararına karşı hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/07/2015 tarihli ve 2015/551 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 20.10.2020 gün ve 94660652-105-06-11123-2020-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.11.2020 gün ve 2020/96498 sayılı kanun yararına bozma talebi ile Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre, sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 15/10/2019 tarihli ve 2019/3965 esas, 2019/14504 karar sayılı ilamı ile mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gerekçesiyle bozulmasını müteakip, Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2019 tarihli ve 2019/983 esas, 2019/1170 sayılı kararı ile beraatine karar verildiği nazara alındığında, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarının beraat kararı verilen hırsızlık suçuyla bağlantılı olduğu ve her üç suçun birlikte işlendiğinin iddia edildiği, sanığın mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarını işlediğine dair de mahkûmiyete yönelik kesin delil elde edilemediği gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmediği gibi yüklenen suçu işlediğine ilişkin hakkında mahkumiyet kararı verilen diğer sanık ...'nın atfı cürüm niteliğindeki anlatımları dışında, hükümlülüğüne yeterli, kesin ve inandırıcı hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden ayrı ayrı beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, sanık ... hakkında mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2015 tarihli ve 2014/921 esas, 2015/1009 karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'ın ayrı ayrı BERAATİNE, tayin olunan cezaların çektirilmemesine, 18/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy