(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan Boşaltma davasına dair karar, davacı vekili avukat H.K. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, ihtiyaç sebebiyle kiralananın boşaltılması isteminden ibarettir. Mahkemece, red kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz ediliştir.
Davacı belediye, taşınmaz malı trafik sıkışıklığı sebebiyle yola kalbedeceğini beyanla kiralananın boşaltılmasını istemiştir.
Mahkeme, ileri sürülen tahliye sebebinin gerek Borçlar Kanununda ve gerekse 6570 sayılı Kira Kanunundaki tahliye sebeplerinden hiç birine dayanmadığını kabule red kararı vermiştir.
Dava konusu taşınmaz malın umuma ait meydan ortasında bir bina olduğu ve 6570 sayılı kanun hükümlerine tabi bulunduğu bir gerçektir. Bu durumda davacı belediyenin 6570 sayılı kanun hükümlerinde gösterilen sebeplerden birine dayanmak suretiyle dava açmak zorunluluğu vardı. Nitekim, belediyede ihtiyaç sebebine dayanarak bu davayı açmıştır. 6570 sayılı kanunun 7. maddesi kiralayan dava açma hakkı tanımıştır. Kiralayanın ihtiyacı ise başlıca tahliye sebebidir. Bundan başka ihtiyaç sahibi gerçek kişi olabileceği gibi, tüzel kişide olabilir. Tüzel kişilerin ihtiyaçları ise ve belediyenin ihtiyacı söz konusu olunca bunlar kanunlarda belirtilen ihtiyaçlar olabilir. Olayda ise belediye burasını trafiği engellediği nedeniyle yola kalbedecektir. Bu durumda beliren bu ihtiyacın 6570 sayılı kanunda açıklanan anlamda bir ihtiyaç olarak kabul etmek gerekir. Açıklanan nedenlerle davaya bakılması gerekirken mahkemece red kararı verilmesi, usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 04.03.1974 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy